Politie heeft reden te zwijgen over Lusanne

Na drie dagen van intense spanning leidde de behouden thuiskomst van de begin vorige week ontvoerde Lusanne van der Gun tot euforie. Maar de dader(s) zijn nog niet gepakt. Dat roept een waslijst aan vragen op, maar de politie is 'in het kader van het onderzoek' zeer terughoudend met informatie.

GRONINGEN - Woensdagavond 27 augustus iets voor acht uur wandelt Lusanne van der Gun Hotel Campanile in Venlo binnen. Baliemedewerkers herkennen haar van foto's, die maandagavond op televisie zijn getoond, amper twaalf uur na haar verdwijning. Ze noemt haar naam en leeftijd en zegt te zijn ontvoerd. De medewerkers waarschuwen de politie.

Die wist op dat moment al dat Lusanne met haar ontvoerder(s) in de buurt van Limburg verbleef. In ieder geval dinsdag was nog over de telefoon met de ontvoerder gesproken. Maar ondanks dat Lusannes verblijf in de buurt van Limburg bekend was en zij zich meldde in een hotel in Venlo, wist de dader aan de politie te ontkomen.

In de Leeuwarder Courant zei woordvoerder R. Rambonnet dat 'het totaal niet in de lijn van het onderzoek' lag dat Lusanne zomaar vrij zou komen. Maar zelfs dat wil zijn collega Peter Boomsma later niet herhalen. Laat staan dat hij wil zeggen wat dan wél in de lijn van het onderzoek lag.

Daardoor blijven tal van vragen in deze zaak voorlopig onbeantwoord. Zo is het signalement van de man die Lusanne meenam -ondanks dat meerdere getuigen hem zagen- ronduit vaag, erkent de politie.

Op de ochtend dat Lusanne werd meegenomen, had een andere leerlinge net aan een leraar verteld door een vreemde man te zijn aangesproken. Maar of dat voorval iets met de ontvoering van doen heeft, zegt de politie niet. En of Lusanne is vrijgelaten of ontsnapt, is ook een raadsel.

Het beleid in deze zaak is zwijgen als het graf, zolang het onderzoek niet is afgerond. De politie heeft daarvoor goede redenen.

,,De dader weet niet wat wij weten, of we op het juiste of op het foute spoor zitten en dat willen we graag zo houden'', zegt Boomsma. Naar het motief voor de ontvoering blijft het -behalve misschien voor direct betrokkenen- dus gissen.

Maar het schijnt dat aan deze kidnapping geen 'klassiek' motief ten grondslag ligt. Voor hoogleraar rechtspsychologie Peter van Koppen, van het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving, staat vast dat het gaat om een 'uitzonderlijke ontvoering'. Hij onderscheidt vier soorten ontvoeringen. ,,Voor seks. Dat overleven slachtoffers vaak niet. Om geld, nou, dat lijkt hier niet aan de hand. Als criminele afrekening onder het mom 'als jij niet doet wat ik zeg, pak ik je kinderen'. En als gevolg van een gebroken huwelijk.''

Lusannes ouders zijn getrouwd, Lusanne keerde gezond terug en de kaasboerderij van haar ouders is voor zover bekend geen dekmantel voor criminele bezigheden. Blijft over: een losgeldontvoering. En hoewel die mogelijkheid in het dorp voor uiterst onwaarschijnlijk worden gehouden -'dan kun je toch beter een rijk iemand uit Laren nemen'-, bestaat daarover de meeste onduidelijkheid. De politie wil niet zeggen of voor Lusannes vrijlating betaald is, al wijst de verrassing van de politie bij haar terugkeer daar niet op.

Van Koppen vindt de stilte volkomen terecht. Hij wijst op de nadelen van het verspreiden van een dadersignalement, waarover Lusanne de politie ongetwijfeld meer kon vertellen. ,,Het beïnvloedt het geheugen van al je getuigen.'' Bovendien worden verdachten zo geselecteerd op uiterlijk. Tientallen anderen, die niets met de zaak te maken hebben, kunnen op de verdachte lijken en dat leidt af. Het is beter eerst andere bewijsmiddelen te vergaren. Herkenning van de dader door het slachtoffer is dan een laatste bevestiging. ,,Alle informatie die de politie naar buiten brengt, houdt een groot risico in dat je het onderzoek versjteert. De politie moet telkens de afweging maken of ze dat risico wil lopen.''