Ik las dat mensen zich in hun auto 'vrij voelen'. Vraag is: is het niet eerder zo dat ze slaaf zijn van hun auto? Mijn moeder deed vroeger boodschappen voor haar gezin van dertien kinderen en een echtgenoot, vaak wel met hulp van ons, kinderen, te voet. Winkels lagen om de hoek van de straat. In een of twee tassen kon ze alles dragen. Ze had toen niet eens een fiets.
Consumentengedrag van jaren heeft de winkels om de hoek verdreven, tot sluiting gedwongen. Om boodschappen voor een gezinnetje van drie of vier personen te doen heeft men de auto nodig, denkt men. Hoezo: vrij?
We zouden beschaamd moeten zijn dat we zo afhankelijk van dat blik geworden zijn en er alles aan dienen te doen om onszelf van die slavernij te verlossen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.