Watersnood (1)

Vijftig jaar na dato komen de verhalen los en lees ik over 'dramatisch falen van de overheid' (de Verdieping, 31 maart).

Wat niet misging blijft helaas buiten gezichtsveld. In de rampnacht heeft de burgemeester van Nieuwerkerk aan den IJssel, dhr. Vogelaar, zéér alert gereageerd. Om vijf uur 's morgens werd mijn vader (tuinder met een eigen vrachtwagentje) gewekt door de buurman (deze had telefoon) dat de burgemeester alle mannen met een vrachtauto sommeerde zakken zand naar de dijk te rijden. Het gat viel niet te meer dichten. De zand- en grindhandelaar gaf de burgervader een tip dat er een schip aan de Ouderkerkse kant van de IJssel lag afgemeerd. Dhr. Vogelaar belde zonder aarzelen naar het café aan de overkant en gaf de schipper in naam van de koningin bevel het schip voor het gat te varen. Met ongetwijfeld gevaar voor eigen leven heeft schipper Evegroen hieraan gevolg gegeven. Met de volle lengte van het schip is toen het gat afgedicht. Met dit kordate optreden van burgemeester én schipper is een groot deel van het Zuid-Hollandse poldergebied tot aan Leiden toe voor een grote ramp gespaard gebleven. Op vele plaatsen zou het water meer dan tien meter hoog hebben gestaan! Om deze reden is men als eerste begonnen met de bouw van een stormvloedkering in de Hollandse IJssel bij Krimpen en Capelle (in 1958 gereedgekomen). Op de IJsseldijk staat nu bij de plek waar het schip voor het gat werd gevaren een gedenkmonument onder andere ter ere van schipper Evegroen.