Opgetekend

Mama: ,,Links''.

Zoontje van hooguit 12: ,,g a u c h e''.

Moeders: ,,Goedzo. Wat is dat?''

De jongen: ,,Qu'est-ce que c'est''.

De vrouw met lange haren en ouderwets vest vraagt vervolgens: ,,En hoe schrijf je dat?''

De jongen spelt letter voor letter, inclusief spaties, apostrofs en streepje.

Ma: ,,De tafel''.

Het kind: ,,Eh, dat komt van het Latijnse tabula, dus la table''.

Je ziet alle reizigers zich kapot ergeren. Vragende blikken worden onderling uitgewisseld. Als het wonderkind nou net zo rustig zou praten als zijn moeder, zou het niet zo'n beschamende vertoning zijn. Maar nee, zijn letters schallen door de coupé.

Moeder: ,,Massaal''.

Kind: ,,e n spatie m a s s, en dan bedoel ik niet de SS van Hitler hoor, HAHAHA, en dan nog een e''.

Het is na ruim een kwartier gelukkig genoeg voor vandaag. Mama pakt haar Japanse puzzelboekje. Zoonlief krijgt als beloning zijn stripboek.