Tijd voor rust in de tent

De Tweede Kamer heeft zich voor het karretje van belangengroepen laten spannen, vindt crisismanager Brinkman van de ruziënde IJsselmeerziekenhuizen. Tijd voor 'realiteitszin' in de Noordoostpolder.

EMMELOORD - Bedden, medische apparatuur; elke nieuwe aanschaf wordt door hem thans kritisch bezien. ,,Tot aan de vuilnisbakken toe'', zegt J.W. Brinkman wat gekscherend. Want -en daar is niets grappigs aan- de IJsselmeerziekenhuizen staan financieel aan de rand van de afgrond.

Brinkman, voormalig korpschef van de Rotterdamse politie, is sinds augustus crisismanager in de IJsselmeerziekenhuizen, in Lelystad en Emmeloord. Te midden van alle gekrakeel hield hij zich het afgelopen halfjaar stil om in alle rust aan zijn toekomstplan te werken. Dat is nu klaar. Tijd om de stilte te doorbreken.

Tot voor kort, legt hij uit, werkten in Emmeloord vier gynaecologen, terwijl er maar werk was voor twee. Die vier artsen waren vooral nodig om de weekend-, avond- en nachtdiensten rond te krijgen. ,,Vroeger kon dat, maar tegenwoordig krijgen ziekenhuizen betaald per behandelde patiënt.'' Dat, verklaart Brinkman, pakte voor de IJsselmeerziekenhuizen ongunstig uit.

Het is slechts een van de redenen voor de huidige geldnood. Neem de spoedeisende hulp, nu nog dag en nacht in Emmeloord; daar komt gemiddeld eens per drie nachten een patiënt. Daar moet dan wel voortdurend een behandelteam voor paraat staan. Ofwel, twee ziekenhuizen met alle toeters en bellen, zowel in Lelystad als in Emmeloord, dat lúkt gewoon niet. Brinkman: ,,Niemand kan van mij verwachten dat ik een onbetaalbaar plan invoer''.

Leg dat maar eens uit aan de inwoners van Emmeloord, de huisartsen en medisch specialisten, en niet in de laatste plaats de Tweede Kamer. Brinkman was er nog maar net toen in augustus de Emmeloorders massaal uitliepen om 'hun' ziekenhuis te redden. Een kamerdelegatie beloofde zich daar in Den Haag sterk voor te maken.

Aldus geschiedde. De boze volksvertegenwoordigers eisten in december zelfs dat waarnemend minister van volksgezondheid De Geus zou zorgen voor het vertrek van Brinkman. ,,Gênant; een absoluut dieptepunt'', noemt Brinkman die vergaande bemoeienis. De kamerleden hebben zich toch al voor het karretje van belangengroepen laten spannen. ,,Geen van hen heeft de moeite genomen mij of de medische staf te benaderen om te vragen hoe het zat.''

Moeite heeft hij ook met de huisartsen en specialisten die voor een 'volwaardig basisziekenhuis' in Emmeloord bleven strijden. Die praatten veel via de media, en veel minder aan vergadertafels. Wat krijg je dan: gekleurde informatie en meningen.

Hij is crisismanager, kan tegen een stootje. Maar nu wil hij rust in de tent, om met alle betrokkenen zijn plan te bespreken. Dat voorziet in een taakverdeling tussen beide ziekenhuizen. Emmeloord krijgt alle poliklinische zorg en 'bedden' voor vier specialismen, waaronder orthopedie.

'Gematigd', noemt hij de eerste reacties. Chirurg L. Hanssen, woordvoerder namens vijftien protesterende specialisten in Emmeloord, laat echter weten het rapport 'zonder meer een teleurstelling' te vinden. Hij ziet geen enkel verschil met het advies van de commissie-Kraaijeveld, dat tot veel commotie leidde, omdat het weinig heel zou laten van het ziekenhuis in Emmeloord.

Crisismanager Brinkman hoopt op 'realiteitszin'. ,,Daar heeft het hier de afgelopen tijd aan ontbroken.'' Uiteindelijk krijgt Emmeloord misschien wel weer meer verpleegafdelingen, zoals voor verloskunde/gynaecologie en kindergeneeskunde. Maar nu niet, gewoonweg omdat er te weinig patiënten zijn. Velen van hen hebben de wijk genomen naar ziekenhuizen in Harderwijk en Zwolle. Een kwestie van vertrouwen, vermoedt hij.