Beker terug in Amsterdam

EINDHOVEN - Na drie jaar is de nationale ijshockeybeker terug in Amsterdam. Gisteravond wonnen de Tigers van de Tilburg Trappers (6-1) in een snelle, aantrekkelijke wedstrijd. Het was de vierde keer sinds de invoering van de bekerfinale in 1973 dat Amsterdam de bokaal won.

Niets wees erop dat de Amsterdammers met de bibbers in de knieën naar Eindhoven waren afgereisd. Toch was daar wel aanleiding toe. In de afgelopen weken waren de Tigers na een sterke seizoenstart wat teruggevallen. De laatste vier wedstrijden eindigden in verlenging, en daarvan werd gisteren de laatste na penalty shots verloren. Van Tilburg nog wel. Zoiets vijzelt het zelfvertrouwen niet op.

Bovendien vertrok vorige week de Canadese verdediger Swindon naar zijn vaderland omdat fysiek ongemak niet meer op korte termijn herstelbaar was. Hoe zijn vervanger Sparks, een 32-jarige Canadees van de Duisburg, zich zou manifesteren, was nog maar afwachten. Ook dat werkte niet in het voordeel van een rustige voorbereiding.

Van onrust was echter niets te merken bij de ploeg die vorig jaar landskampioen werd en zich sinds de terugkeer van Ron Berteling mag prijzen met goede prestaties. Nederlands grootste ijshockeyer aller tijden is nu ruim een jaar als coach bij de Tigers aan de slag. Eerder won hij met de Tigers de beker in 2000 en gisteren reeg Berteling de nationale glimbokaal voor de tweede keer aan zijn ketting van succes.

En hoe. Amsterdam had vanaf het begin het initiatief, zij het vanuit een voorzichtige opbouw. Bij enkele uitbraken van Tilburg balanceerde het team op het randje. Aan het eind van de tweede periode brak Amsterdam evenwel de ban en vanaf dat moment was het voor Tilburg dweilen met de kraan open. De Tilburgers kunnen echt wel ijshockeyen, maar in Eindhoven lieten zij zich vernederen op een manier die je zelden meemaakt. Zo werd het een beetje geflatteerd 6-0.

Vorig seizoen riep Amsterdam kritiek over zich af omdat het als enige team met tien buitenlanders in de competitie mocht uitkomen. Dat was de basis van Bertelings succes, smaalde de buitenwacht. De kritiek beu veranderde hij dit seizoen rigoureus van opzet. Het aantal buitenlanders reduceerde hij tot drie en daarnaast haalde hij vijf Canadezen met Nederlands paspoort. Slimme manoeuvre of flauwe maskering van de realiteit? Hoe dan ook, Bertelings team blijft formeel onder het maximaal aantal toegestane gastarbeiders.

Een van de Canadezen is goalie Groeneveld, die zich zonder discussie tot man van de wedstrijd speelde. Hij voorkwam vooral in de eerste periode enkele zekere Tilburgse treffers. Groeneveld speelde vorig jaar nog in de Franse competitie en werd daar tot beste keeper van het seizoen gekroond. Gisteravond werd duidelijk waarom. Pas 52 seconden voor tijd capituleerde hij.

Zijn tegenpool voor de Tilburgse kooi deed het heel wat minder. Den Hartog hipte als een zenuwachtige vlo voor zijn hokje en had nauwelijks controle. Het tweede Amsterdamse doelpunt, een hard maar voor een klassekeeper niet onhoudbaar schot vanaf de middenlijn, liet hij wel erg gemakkelijk passeren, ook al bemoeilijke een teamgenoot het stoppen door de puck te toucheren.

Volgens Berteling zat het succes in de intensiteit van het spel dat zijn ploeg driemaal twintig minuten kon opbrengen. En Tilburg? Dat kent grote uitslagen. In 2001 triomfeerde het met 6-0 in de finale over Geleen. Gisteren demonstreerde Amsterdam hoe de verhoudingen gewijzigd zijn. Radicaal.