Barney heeft elke onderscheiding al eens gehad

De legende is terug in zijn geboorteplaats. Gisteren liet officieus wereldkampioen darts Raymond van Barneveld zich in het Haagse stadhuis huldigen. De burgemeester was er niet, supporters van ADO Den Haag joegen een SBS6-cameraploeg op de vlucht, maar verder was het een prachtfeest.Mu

DEN HAAG - ,,Vanaf nu ga ik genieten!'', roept Raymond van Barneveld vanaf het bordes in het overdekte atrium van het Haagse stadhuis. ,,En ik beloof dat de oude Barney nog niet voorbij is!''

,,Barney, Barney!'', roept de menigte ontroerd. Iemand houdt aan echtgenote Sylvia een microfoon voor maar ze weigert het kort daarvoor onder leiding van cabaretier Cees Bral ingestudeerde Barneylied voor te zingen. Wel staat ze ongedwongen mee te swingen, terwijl Barney zelf zich nog even onderhoudt met de wethouders van cultuur en sport. Ze hebben hun baas, burgemeester Deetman, verontschuldigd. De reden van diens afwezigheid gaat in het tumult verloren.

Niet alleen de kleur oranje maar ook het groen en geel van voetbalclub ADO Den Haag overheersen. Dat het stadhuis niet helemaal uitpuilt ligt aan het tijdstip van de huldiging: één uur 's middags. Toch is er ook nu nog een flinke menigte op afgekomen. En verder staan er op de loopbruggen tot de elfde etage schaftende ambtenaren toe te kijken. Wat verbindt deze mensen? Een korte rondvraag onthult het geheim. Zonder uitzondering weet iedereen het antwoord op de vraag met welke worp Barney in de finale van de Embassy het verzet van de koppige Welshman Davies brak. Sommigen moeten een seconde nadenken, anderen vinden de vraag belachelijk, zoiets weet je toch voor de rest van je leven, de manier waarop Barney even wachtte en toen de beslissende pijl in de dubbel-18 boorde?

Barney is bij zijn eerdere wereldkampioenschappen in 1998 en 1999 al zo uitbundig gehuldigd dat de wethouders geen nieuwe onderscheidingen meer in de aanbieding hebben. Hij is al ereburger en ook clubambassadeur van ADO Den Haag en zelfs de koningin heeft hem geëerd. Wethouder Stolte geeft hem een nieuwe bijnaam, de triple. Iemand uit het publiek roept het karakteristieke, langgerekte one hundred and eighty!!! dat de speaker bij de Embassy roept na een maximale score. Beelden doemen op van de tafels vol met Engels bier, het grote ronde dartsbord en de huilende Sylvia. Wie in Nederland weet nu nog niet wat een triple, een double of een bull's eye is? Wie wist dat vijf jaar geleden?

Barney bereikte met zijn prestaties niet alleen die verrijking van de algemene ontwikkeling. Hij slaagde er ook in kijkcijfers te halen waarvan politici zouden dromen. Bij deze huldiging is geen van het bekende stel aanwezig. Wel heeft maandag Wouter Bos meegelift met de populariteit van Barney, door zich in Barney's café De Entertainer te laten interviewen door Katja Schuurman. Hij mocht pijltjes op Balkenende gooien.

Ruim vier miljoen mensen keken naar Barney. Dat waren niet alleen Hagenaars, maar darts leeft toch vooral in de residentie. Waarom? Het antwoord ligt misschien besloten in de gele en groene kleuren van ADO Den Haag. De voetbalclub is 15 jaar door een hel gegaan. Zijn de Hagenezen toen maar van ellende pijltjes gaan gooien? Feit is dat het gejuich orkaankracht krijgt als Barney zegt te hopen dat over een paar maanden op deze zelfde plaats de voetbalclub staat voor een kampioenshuldiging.

In zijn dankwoord prijst Barney SBS6, dat die prachtige Embassy heeft uitgezonden. De cameraploeg voelt zich gesterkt, komt van het bordes af en interviewt ADO Den Haag-supporters. Dat gaat fout. Nagegeseld door kreten als 'Joden, Joden, kut-SBS, het gaat je alleen maar om het geld!' druipt het tv-team af. De boerenkapel Slabbies herstelt de goede sfeer door het volkslied 'Oh, Oh, Den Haag, mooie stad achter de duinen!'' te spelen en dat andere, zo toepasselijke lied: 'The legend is back'.