Mannetjes

De weekbladen staan in het teken van de komende verkiezingen. Dat straalt van de omslagen af. Vrij Nederland wijdt het dossier aan de komende stembusslag. Het blad signaleert dat de politieke partijen even genoeg hebben van Angelsaksiche technieken als focusgroepen en spindoctors. Mannetjesmakerij werkt in Nederland niet, zeggen de huidige campagneleiders. Het gaat om authenticiteit, jezelf zijn, zo hebben ze geleerd van Pim Fortuyn, die het door geldgebrek trouwens helemaal van tv moest hebben. Hoewel niet weg te slaan van de buis, zoeken ze hun achterban in het land wel degelijk op.

Vrij Nederland heeft ook een portret van premier Jan Peter Balkenende in de aanbieding. De conclusie luidt dat voor hem de premiersbonus bij de verkiezingen steeds minder vanzelfsprekend is. ,,Want Jan Peter Balkenende ís geen premier. Hij speelt het.''

HP/De Tijd zoekt antwoord op de vraag wat de toverformule van Wouter Bos is, de PvdA-lijsttrekker die het zo goed doet in de peilingen. Ook hier de vaststelling dat het in deze campagne draait om het acteertalent van de hoofdrolspelers, maar wel zo dat ze zo dicht mogelijk bij zichzelf moeten blijven. Het authentieke en gewone van Wouter Bos slaat aan. Volgens het blad was dat bij Balkenende bij de vorige verkiezingen ook het geval, ,,maar van de weeromstuit lijkt hij nu nog slechts te kunnen spelen dat hij zichzelf is''.

Bos heeft alles mee: zijn charisma, zijn looks, zijn geluk en zo nog wat meer. Maar HP/De Tijd vraagt zich wel af wat zijn houdbaarheidsdatum is. Kort, zegt de Leidse politicoloog Rudy Andeweg. In de televisiedemocratie raakt het publiek snel verveeld. Maar HP/De Tijd weet het niet zeker. Misschien is het als lijsttrekker snel met hem gedaan, maar het blad sluit niet uit dat Bos zichzelf opnieuw uitvindt, zoals hij al drie keer eerder heeft gedaan. Wouter Bos, spottend: ,,Ik hecht niet aan mijn positie. Ik ben nu al bezig een opvolger te regelen. Echt. Bij Shell heb ik een tijdje recruitment gedaan; ik heb er dus ervaring in.''

In De Groene Amsterdammer een interview met CDA-fractieleider Maxime Verhagen. Nieuws levert het niet op. Verhagen gelooft niet dat de PvdA houdbare oplossingen te bieden heeft voor de grote problemen van nu: veiligheid, integratie, gezondheidszorg. ,,Men denkt nu door een beetje populaire verhaaltjes te houden en een paar pakkende oneliners te verzinnen, het probleem te hebben opgelost.''

In Elsevier een mooie beschouwing over strategisch stemmen: het fenomeen dat de kiezer zijn stem niet per se uitbrengt op zijn favoriete partij, maar zich in het stemhokje laat leiden door de vraag welke partij zijn stem nodig heeft om zijn favoriete coalitie mogelijk te maken. Bij de laatste verkiezingen liet een op de tien kiezers zijn stem door dat soort overwegingen bepalen. Peilingen vlak voor de verkiezingen kunnen zo de uitslag nog doorslaggevend beïnvloeden doordat een deel van de kiezers op het allerlaatste moment switcht van de ene naar de andere partij. Elsevier legt de lezer maar liefst negen strategische keuzes voor: van de CDA-aanhanger die VVD stemt om een centrum-rechtse coalitie te bevorderen, tot de ChristenUnie-aanhanger die PvdA stemt om een linkse coalitie dichterbij te brengen. 'Slim stemmen' noemt Elsevier dat.