Moderne manieren

Beste Beatrijs,

Mijn vrouw en ik koken beurtelings voor elkaar en hebben er beiden plezier in dat zo verzorgd mogelijk te doen. Als het mijn beurt is, strooit mijn vrouw graag met complimenten en roept reeds als ik de schalen binnenbreng, of ze nu wel of niet weet wat er in zit: ,,Heerlijk! Oh! Dat ruikt goed!'' Vervolgens demonstreert ze dat ook bij de eerste hap: ,,Mm, Mmm!'' En dit herhaalt zich nog een keer en ook bij de volgende gang, en de volgende maaltijd.

Ik vind dit eerlijk gezegd een beetje overdreven, en ook niet echt dagelijks nodig, maar ze houdt vol en, nou ja, wat moet ik, behalve maar een beetje knikken. Ook wil mijn vrouw onder het eten dikwijls graag weten wat er ín zit, iets waarin ze wordt bijgevallen door verschillende familieleden (als die toevallig mee-eten), die ook altijd alles heel lekker vinden. ,,Hoe heb je dit gemaakt en tjonge, wat is dat eigenlijk en wat zit er in en waar heb je dat idee vandaan? En trouwens weet je wat ook erg lekker is, en wat wij laatst gegeten hebben?''

Mijn voorkeur is dat je dit soort dingen niet aan tafel bespreekt (na de maaltijd mag wel), en dat je geen andere heerlijkheden noemt om te voorkomen dat je afgeleid wordt naar gerechten, die absoluut niet passen bij wat er is opgediend.

Waar het mij om gaat is: gewoon gezellig en rustig eten wat de pot schaft.

Eten zonder eetpraat

Beste Eten zonder,

Inderdaad, een of twee complimentjes over het eten volstaat, want wat moet je bij de derde keer 'Heerlijk, hoor!' nog terugzeggen? Aan iemand die zo nabij staat als uw vrouw, kunt u zoiets toch wel vertellen? Maar goed, u kunt haar met haar lofprijzingen ook de pas afsnijden door de conversatie aan te zwengelen. Zie dat voortaan als uw taak. Vertel een voorval van uw werk of neem het liefdeleven van uw vrienden en familie door. Wanneer er ook nog gasten/familieleden aan tafel zitten, is gepraat over het eten wat op tafel staat een minder handige manier om stilte te vermijden en tegelijk iets aardigs tegen de gastheer/vrouw te zeggen. Snijd dus in een gezelschap, als de borden eenmaal opgeschept zijn, zo snel mogelijk een onderwerp aan. Balkenende, de ondergang der bananen, een idioot tv-programma, maakt niet uit wat, als de geest maar van het voedsel wegvliegt.

Recepten uitwisselen tijdens de maaltijd is niet erg comme il faut, dat ben ik met u eens. Probeer ook hier weer uw stempel op de conversatie te drukken met een afleidingsmanoeuvre. Stel uw gasten onnozele vragen: hoe het op hun werk gaat, waar ze met vakantie heengaan. Of gooi voor de verandering een pittige vraag in de groep. 'Kan moed worden aangeleerd in de opvoeding?'

Beste Beatrijs,

Onze buurman van 36 jaar wipte omstreeks koffietijd bij ons binnen. Mijn man en ik zijn 70 jaar. Na ongeveer een uur werd er aangebeld door een vriendin met een bloemstukje voor mijn zieke man. Ik stelde de buurman en onze vriendin aan elkaar voor en na het uitwisselen van enige beleefdheden vertrok hij. Diezelfde middag echter belde hij mij op en deed zijn beklag over de gang van zaken. Hij voelde zich min of meer weggestuurd, terwijl hij er eerder was. Hij had op z'n minst een telefoontje met verontschuldigingen van mij verwacht.

Hoewel de toon vriendelijk tussen ons bleef, drong hij nogal op excuses aan. Nu, dat was geen moment bij me opgekomen, zei ik eerlijk. Vindt u dat een telefoontje achteraf wel gewenst was geweest? De verplichting daartoe maakt mij nerveus: ik loop dan op eieren en de aardige, vriendelijke, informele toon is verdwenen. Deze jongeman geniet veel faciliteiten van ons, en zijn argument dat ik zijn leeftijd niet serieus neem, verwerp ik. Wat zijn in zo'n geval de spelregels?

Voor het blok gezet

Beste Voor het blok,

Het door u beschreven voorval bevat geen enkel element dat ook maar in de verte lijkt op een conflict. Mensen komen bij elkaar op bezoek en vertrekken dan weer, daar komt het op neer. Uw buurmans vraag om excuses is absurd, omdat u niets misdaan hebt. Hij is vrijwillig gekomen en vrijwillig weggegaan. U schrijft dat hij veel faciliteiten van u geniet. Recht van overpad? Leent hij uw grasmaaimachine? Tapt hij uw kabel af? Staat hij op uw parkeerplaats? Een prettige relatie met de buren is belangrijk, maar laat u niet uitbuiten of op uw kop zitten. Excuses zijn niet aan de orde, en als dat tot verkoeling leidt, dan moet dat maar.

Beste Beatrijs,

Bij mijn ouders thuis staan twee glossy foto's van mijn broer en zijn vriendin. Op de ene staan ze samen, op de andere worden ze geflankeerd door een trotse vader - en vooral - trotse moeder. Ik, zoon van 35 jaar en vrijgezel, ontbreek ten enenmale. Het is niet zo dat zij niet van mij houden, maar het is het verhaal naar de buitenwereld: ik ben vrijgezel, woon in een huurhuis en heb een massa vrienden. Terwijl mijn broer een goed salaris heeft, een huis en, het belangrijkste: een vriendin die ervoor kan zorgen dat mijn ouders van biologische status veranderen. Ik vind de situatie bijzonder ergerlijk en met kerst heb ik mijn moeder een foto gegeven van mij en mijn vader samen op de fiets. Die hebben ze neergezet. Moet ik daarmee de zaak als gesloten beschouwen, ze hebben immers mijn hint opgepakt, of moet ik toch mijn achterliggende vermoedens - de symbolische interpretatie van het gegeven - verder aankaarten met de mogelijke consequentie dat ik of voor flauw en kinderachtig word uitgemaakt of dat dit de verhoudingen op scherp stelt?

Fotogeniek, maar niet ingelijst

Beste Fotogeniek,

U heeft de situatie briljant opgelost door uw ouders een mooie foto te geven, die zij vervolgens braaf hebben opgesteld. Ga het nou niet bederven door er nog eens een serieus gesprek tegenaan te gooien. Wat wilt u daarmee bereiken? Dat ze toegeven dat ze op kleinkinderen zitten te azen? En zo ja, wat is daar op tegen? Dat ze zich verontschuldigen voor hun gepronk met uw broers vriendin? Misschien zijn ze zich daar niet eens bewust van. Dat ze as op hun hoofd strooien, omdat ze hun ene zoon, althans in portretvorm, hebben voorgetrokken ten opzichte van u, de zoon-zonder-vriendin? Niets van dit alles lijkt me de moeite van het bespreken waard. Ze houden van u; er staat na zachte aandrang een foto van u. De rest is gemopper voor in het café met uw vrienden.