Pastoraal advies voor de tweede kerstdag

(...) Ik herinner me dit uit mijn jonge jaren. Bij ons keken hervormden en gereformeerden als zodanig nimmer naar elkaar om, maar op tweede kerstdag kwam onvermijdelijk een ,,gemeenschappelijke samenkomst''. Deze vond in de namiddag plaats om de ,,zware'' hervormden in de gelegenheid te stellen, des morgens nog een zuiver hervormde kerkdienst te houden. Zo'n samenkomst mocht je beslist niet met een normale kerkdienst verwarren, de tijd van gezamenlijke diensten was nog ver. Vandaar dat er geen preek, maar een toespraak was, en de voorganger mocht aan 't eind niet de zegen uitspreken. Helaas is het eens voorgevallen dat een dominee van elders aan het slot van de samenkomst toch zijn armen omhoog stak en voordat iemand de kansel kon bestormen, zomaar de zegen gaf. Besloten is toen om voortaan, als voor een dergelijke samenkomst een predikant van een andere plaats werd uitgenodigd, deze dringend te verzoeken: 'niet zegenen s.v.p.'

Dit moois behoort tot het verleden. Hervormden en gereformeerden, om van andere soorten maar te zwijgen, kruipen tegenwoordig bij elkaar alsof het maar niks en altijd tweede kerstdag is. Zo is een leegte ontstaan op tweede kerstdag. Thans heb ik na mijn pastorale bemoediging van daarnet een pastoraal advies. Ga naar een meubelshow. De laatste jaren neemt het verschijnsel van meubelexposities op algemeen-christelijke feestdagen steeds toe en dat kan niet zonder reden zijn. Een verband tussen heilsfeiten en de meubelfabricage zie ik nog niet, er is voorzover ik weet ook nog geen theologie van het meubel, maar in zo'n meubelshow zit toch iets van een bijbelse notie. Komt en kijkt, zonder geld (want de koffie is gratis). Dat is dus afgesproken, op tweede kerstdag naar de meubeltentoonstelling.