De kerk is een plek waar m'n hoofd rustig wordt

Twintigers en dertigers hebben wél een hang naar rituelen, maar de ontkerkelijking zet onverminderd door. Dat blijkt uit het Ikon/Trouw/ZinWeb-onderzoek. Trouw presenteert een korte serie portretten van moderne jonge volwassenen. Deel 1: 'Met de roomsen heb ik niets en de moslims zitten sowieso fout'.

Sietze Ploegman (20) is volgens zijn vriendinnetje altijd bereikbaar, behalve wanneer hij in de kerk zit. Hij is in opleiding bij de marine, woont in Zwolle en gaat geregeld naar de vrijgemaakt-gereformeerde kerk. ,,Ik voel dat er meer is dan deze aarde.''

Sietze Ploegman: ,,Voor mij is dat 'meer' God. Op moeilijke momenten heb ik het gevoel dat Hij me helpt. Hij maakt me rustig in mijn hoofd en zorgt dat ik niet gek word. God is rust; een gigantisch fijn gevoel. Hem beschouw ik als een Vader die enorm veel geduld heeft. Ik voel me klein.

Soms is het moeilijk een gesprek met Hem te beginnen, vooral als je lang niet van je hebt laten horen. Zeker als je weet dat je het niet zo goed hebt gedaan. Dan is vragen om vergeving moeilijk. Het is ook moeilijk om je eigen fout toe te geven. Maar als ik dat dan toch heb gedaan, ben ik ineens een stuk rustiger.

Een tijdje geleden is een vriend van me overleden. In zo'n geval vraag je je af: waarom? Maar als je gaat bidden zie je in dat Hij zijn bedoeling wel zal hebben. En ik denk dat m'n vriend het nu beter heeft dan dat wij het hier hebben - ook al is dat moeilijk te begrijpen.

God antwoordt, maar meestal niet meteen. Ik zat een keer met een vraag, en toen werd er in de kerk toevallig over dat onderwerp gepreekt. Dat is vreemd. Mensen verwachten meteen een antwoord. Maar zo werkt het niet. Het tijdsbesef is bij God heel anders.

God geeft ook kracht om 'nee' te zeggen. Bij de marine gebeuren veel dingen die voor gelovigen niet kunnen, zoals naar de hoeren gaan, je klem zuipen of vreemdgaan. God geeft me kracht om het goede te doen. Hij is mijn inspiratiebron. Maar ook de Zwolse rapband Opgeswolle, Nicolas Cage en Anthony Hopkins. Als ik hen zie, denk ik: wow, zo wil ik ook wel zijn.

God heeft ons het leven gegeven om van te genieten: van drank -maar met mate-, van liefde, én van de zee. Naar de zee kan ik echt uren kijken. Elke keer is die weer anders. Door het geluid van de golven kom ik tot rust.

Ik ben gereformeerd vrijgemaakt. Soms is dat moeilijk. De mensen maken het ingewikkeld. Ze kijken je aan als je als jongen een oorbel draagt en ze geven anderen geen kans om tot geloof te komen. Dat vind ik fout, want de kerk moet voor iedereen openstaan.

Voor mij is ze iets heel moois, maar het is niet altijd gemakkelijk naar een dienst te gaan. De kerk is een plek waar ik kan luisteren naar wat God te zeggen heeft, waar ik antwoorden probeer te krijgen, waar m'n hoofd rustig wordt. Met z'n allen op dezelfde plaats met geloof bezig zijn doet je goed.

Andere kerken zijn niet verkeerd; iedereen probeert op zijn manier God te vinden. Maar met de roomsen heb ik niets, met al hun rituelen, tradities en Maria. Maria was ook maar een mens. Bij de roomsen neemt zij de plaats in van Jezus. De moslims zitten sowieso fout. Allah is niet mijn God. En er zijn ook mensen die geloven in zelfverzonnen goden, zoals de Boeddha. Maar erg veel weet ik daar niet van, hoor.''