De straat als promotiekanaal

De straatteams. Niet zomaar een groepje vlotte meiden in een promotiebusje, zoals vroeger toen Veronica naar ons toekwam, maar honderd jongeren tegelijk die een band of artiest promoten. Op straat, op de camping, tijdens festivals en in winkels. En ze brengen verslag uit, zodat platenmaatschappijen het ritme van de straat oppikken.

Tibor Kuijs (18) uit Hedel besteedt veertien uur in de week aan zijn studie hogere informatica. En al werkt hij dan op zaterdag bij de bakker, 'hamburgerbroodjes inpakken', sinds juni vorig jaar is hij in zijn vrije tijd streetteamer, oftewel: een muziekliefhebber die onbetaald andere jongeren op de hoogte brengt van nieuwe bands en artiesten.

Zo stond Kuijs vorig jaar juni voor aanvang van de concerten van Marco Borsato bij de Rotterdamse Kuip flyers uit te delen. Dat hij niet naar binnen mocht gaf niet, hij houdt sowieso meer van metal dan van Borsato. ,,Het is vooral leuk op zo'n dag nieuwe mensen te leren kennen.''

Voor volgende week woensdag staat een grote luistersessie gepland, rond het nieuwe album van The Apers uit Rotterdam. Op poppodia in alle provincies wordt 'The Buzz Electric' precies tegelijk voor het eerst gedraaid. ,,De grootste luistersessie ooit in Nederland. Onze streetteamers hebben dat zelf opgezet'', zegt Liesbeth Oosterwijk.

Toen zij en haar partner Minke Weeda vorig jaar weggingen bij platenmaatschappij Roadrunner/CNR, begon het tweetal het promotiebureau Rock-'n-Roll Highschool. Ze wisten van het bestaan van streetteams in Amerika en besloten in Nederland een soortgelijk systeem op te zetten. Inmiddels hebben 350 jongeren van 13 tot 26 jaar zich aangemeld bij Streetteam.nl; aan het eind van dit jaar moet de teller op duizend staan. Een verschil met Amerika is dat veel bands daar hun eigen streetteams hebben, trouwe fans die niets liever doen dan hun band promoten. Weeda en Oosterwijk verhuren hun teams aan platenmaatschappijen die volop laten folderen voor Brainpower, Sita, K3 en meer alternatieve artiesten als Badly Drawn Boy of The Hives.

Een succes was de promotie rond de K3-treintournee vorig jaar september. Voordat de Vlaamse sterren op één dag in vier Nederlandse steden optraden, deelden streetteamers folders uit bij balletscholen, kinderdagverblijven en tijdens de landelijke meningokok-inentingsdag. De treintour werd een succes. ,,Maar vooral ook voor artiesten die de radio niet halen of geen dure videoclip voor MTV kunnen betalen, is de straat een prima promotiekanaal'', zegt Oosterwijk.

Een straatpromotor gaat niet alleen de straat op. Zo verzorgt hij store checks, waarbij hij in kaart brengt hoe winkels een band presenteren. ,,Free Record Shop zegt de platenmaatschappij dat de cd in de schappen ligt, maar is dat wel zo? En hangen de posters wel aan de muur?''

De streetteamer krijgt ook cd'tjes. ,,Om bijvoorbeeld op campings bij muziekfestivals af te spelen, waar de boxen op tien kunnen. Draai een nieuw nummer een dag lang, en een flink deel van je veldgenoten koopt een weekje later de single.'' Eenmaal óp het festivalterrein draagt de streetteamer het uitgereikte T-shirt van de artiest die wat extra aandacht nodig heeft. Niet als herkenbare promotiemedewerker, maar als gewone bezoeker: anoniem en dus geloofwaardig. Op Lowlands werkte dat prima.

Soms woont de streetteamer showcases bij, concerten waarbij onbekende artiesten zich presenteren aan platenindustrie of aan journalisten. ,,Een zaal vol enthousiaste streetteamers oogt natuurlijk beter dan een aarzelend groepje nieuwsgierigen. En als de streetteamers na afloop in de kleedkamer de band mogen ontmoeten, zijn ze al gauw fans voor het leven.'' Onecht enthousiasme is het niet, zegt Weeda. ,,We vertellen niemand dat ie moet flauwvallen. Liefhebbers geven we de kans naar concerten te gaan. Wie de muziek niet goed vindt, komt niet.'' Dat houdt het straatbeeld 'echt'.

Vrijblijvend is het niet. Al werk je dan in de rock-'n-rollbusiness, je dient je te gedragen, ook tegenover de band. En bovendien maak je een verslag over de actie. Wie zich ook nog opgeeft voor de earteams, krijgt maandelijks een cd'tje om na beluistering over elk nummer een rapportje invullen.

Hard werken dus. En ook nog onbetaald. Maar de meesten doen het voor de lol, zegt Weeda. ,,Het is lekker om ergens bij te horen.'' En Minke en Liesbeth proberen altijd iets voor je te regelen, zegt Tibor Kuijs; een cd of een ontmoeting met de band. Zaterdag gaat hij weer: stickers uitdelen bij het concert van Stone Sour in Tilburg. Als bij de bakker het geld is verdiend.