rechts!links!

Wat is nog links en wat is nog rechts? Jos Collignon, politiek tekenaar van de Volkskrant:

,,Ik werd ziek van dat gezeur van Den Uyl en Wiegel. Het was een herhaling van zetten. Het is voor ons tekenaars plezierig dat die controverse er niet meer is.''

Hij probeert het z'n kinderen nog wel eens uit te leggen hoe het er vroeger aan toe ging. ,,Als ik mezelf dan hoor, ja, dan hoor ik relieken uit de jaren zestig en zeventig. Ik heb het dan over overheidszorg tegenover de mentaliteit van 'ikke, ikke, en de rest kan stikken'. En dan vallen vanzelf de namen van Den Uyl en Wiegel. Dat komt niet over, mijn kinderen kennen die mensen helemaal niet, terwijl ze toch zeer geïnteresseerd zijn in politiek.''

Rechts is nog niet helemaal weg: ,,Kijk naar Bush en Sjaron, dat is rechts pur sang.'' Maar links? ,,In de plaats daarvan is er een vorm van pragmatisme gekomen die niet stoelt op een overkoepelende ideologie. En daar ben ik niet ongelukkig mee. De wereld is nu eenmaal niet te vangen in zelfingenomenheden, er zijn geen eenvoudige redeneringen meer mogelijk, over elk probleem moet je steeds nadenken.''

Door het verdwijnen van het klassieke schema links-rechts is het werk voor politieke tekenaars onvoorspelbaarder en uitdagender geworden, vindt Collignon: ,,Het zijn gouden tijden voor ons. Er is altijd wel wat: opkomst en ondergang van de LPF, door die partij is er never a dull moment, twee verkiezingscampagnes in een jaar, wisselingen van politieke leiders, het optreden van Gretta Duisenberg en de reacties daarop, het is prachtig allemaal. We hoeven ons geen moment te vervelen.''

Maar toch is er nog één iemand over uit die oude tijd: Hans Wiegel, diezelfde uit de jaren zeventig. Hij is Gerrit Zalm te hulp geschoten in de verkiezingscampagne. Collignon: ,,Als ik Wiegel kan tekenen, zal ik het niet nalaten. Een beetje een kwast, zelfingenomen, een soort volksmenner, maar tegelijkertijd een aardige man. Voor een politiek tekenaar een perfect figuur.''