Voetbalclubs moeten eigen broek ophouden

Alsof je een emmer leeggooit. De gemeente Breda wil het voetbalstadion van NAC voor 15,7 miljoen euro kopen. De lokale overheid van Groningen heeft 45 miljoen over voor de bouw van een nieuwe voetbaltempel voor de FC. En in Arnhem kwam 20 miljoen op tafel om het stadion te redden.

Het volk wil brood en spelen. Maar het lijkt erop dat gemeentebesturen vooral oog hebben voor die spelen -en voor het brood van de profballers. Goed, NAC gaat na de redding van het stadion voortaan NAC Breda heten -wat ongetwijfeld een geweldige uitstraling voor de stad betekent. Bovendien denkt de gemeente dat ze in de nieuwe opzet (de club gaat het stadion dertig jaar lang huren) de schuld van NAC aan de banken kan voldoen en er geïnvesteerd kan worden in lokaal voetbaltalent.

In Groningen wordt ook al geroepen dat 'iedereen beter wordt' van een nieuw stadion, al moet de club niet degraderen, want dan is Groningen in last. En met het geld dat Vitesse en stadion Gelredome van gemeente en provincie krijgen, wordt wel 'de trots van Gelderland' gesteund. Daar doet men niet moeilijk over in Doetinchem of Nijmegen.

Een nieuw stadion aan de rand van de stad zou voor een hoop mensen een zegen zijn, al was het maar vanwege de rellen en vernielingen van supporters. Maar moet de overheid steeds maar weer in de buidel tasten om een club overeind te houden? Het zijn niet de eerste financiële reddingsboeien, en vast ook niet de laatste. Zijn er geen grotere problemen in de steden waarvoor gemeenschapsgeld kan worden aangewend? Is er geen sprake van oneerlijke 'staatssteun', in strijd met Europese regels? Waarom hoeven clubs die betaald voetbal willen spelen, zich niet zelf zien te redden -en dan maar met goedkopere spelers?