Betuwelijn

De column 'Het drama van de spoorwegen en het falen van de politiek' van Van Doorn (Podium, 11 januari) is me uit het hart gegrepen, behalve dat mijns inziens minister De Boer geen enkele lof verdient. Dat deze minister van Verkeer pas na maanden ontdekt dat zijn voorgangers een verwaarloosd spoorwegnet hebben achtergelaten, is nog tot daar aantoe. Het toont alleen dat hij wat vaker de dienstauto had moeten laten staan om met openbaar vervoer te reizen.

Ernstiger is dat De Boer de Betuwelijn klakkeloos heeft doorgezet, hoewel was afgesproken dat die kritisch geëvalueerd zou worden en kamerleden van zijn eigen partij (LPF) al bezig waren een moratorium op de Betuwelijn voor te bereiden, omdat Pim Fortuyn deze spoorlijn geldverslindende onzin vond. De Boer heeft het land een slechte dienst bewezen en zichzelf en de LPF ongeloofwaardig gemaakt.

Als de regering Balkenende, cq minister De Boer, de moed had opgebracht om de infrastructurele nalatenschap van Paars te onderzoeken, dan waren de aanleg van de Betuwelijn en de HSL direct gestaakt om over te schakelen op hoogwaardiger en goedkopere alternatieven. Zoals het benutten van het tracé van de Betuwelijn voor moderne en flexibele systemen van gescheiden wegtransport en de aanleg van de HSL onder water. Het zou enorme winst hebben opgeleverd (fileproblematiek, milieu, natuur, landschap, leef- en woonkwaliteit Randstad). Er was dan bovendien geld genoeg geweest om de NS het materieel te geven dat de reizigers verdienen.