Inhoud ontbreekt in verkiezingsdebat

Voor de verkiezingen van 6 mei vorig jaar deed Kok de oproep om niet alleen met het hart maar vooral ook met het verstand te stemmen. In het huidige mediacircus krijgt de kiezer daar niet of nauwelijks de kans voor.

Lijsttrekkers dartelen in verschillende settings over ons scherm, opiniepeilingen en verkiezingsonderzoeken volgen elkaar in steeds sneller tempo op en aan het eerste echte verkiezingsdebat op televisie wordt dagen achtereen aandacht besteed alsof het om de verkiezingsuitslag zelf gaat.

En de analyse van een dergelijk debat gaat zelfs zo ver, dat volgens een nabeschouwend deskundige PvdA-lijsttrekker Wouter Bos niet helemaal te vertrouwen is omdat hij af en toe zijn hoofd scheef hield.

Het lijkt weer helemaal om de man (of de vrouw) te gaan, terwijl ik dacht dat we dat na Fortuyn wel een beetje hadden afgeleerd. De inhoud staat opnieuw niet voorop. De PvdA verkeerde enkele maanden geleden nog in een grote crisis en nu wordt die partij door het optreden van Bos al weer als een constructieve en serieuze regeringspartij aangemerkt.

De grote programmatische ommezwaai die die partij in een heel korte tijd heeft gemaakt, zou de kiezer wat geloofwaardigheid betreft te denken moeten geven. Maar 'de kiezer' vergeet kennelijk snel.

De SP wordt (of werd) groot dankzij Marijnissen terwijl de inhoud voorop zou moeten staan, zeker bij deze partij gelet op de veelal consequente standpunten die worden ingenomen.

Bij de VVD draait het ook alleen maar om een gezicht en omdat dat gezicht het in het debat slecht doet, kost dat meteen zetels.

Het CDA lijkt ook te veel afhankelijk te zijn van Balkenende. Deze lijsttrekker gaat daar zelf (gelukkig) wat bescheidener, maar soms ook onhandig, mee om. Volgens weer andere deskundigen 'zakt hij dan meteen door het ijs'. Het is niet meer te volgen.

Het is dan ook geen wonder dat er zoveel zwevende kiezers zijn. De debatten, die duidelijkheid zouden moeten geven, vertroebelen de zaak en er wordt te veel op de man gespeeld. Elkaar 'vliegen afvangen' of soms zelfs de ander beschadigen, lijkt het belangrijkst. En de media doen daar vrolijk aan mee of lijken dat zelfs te stimuleren, want dat levert nieuws op.

Ik hoop dat de kiezer zich nu eens niet laat verleiden door de waan van de populaire of de meest gewiekste lijsttrekker, zich vooral niet gek laat maken door de media en beseft dat er ook nog andere eerbiedwaardige partijen zijn met respectabele standpunten.