Zware eis voor frauderende IND'er

DEN HAAG - Twintig maanden onvoorwaardelijk, dat is de niet malse eis voor de 43 jaar oude M.H., geschorst medewerker van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND).

De officier van justitie van de Haagse rechtbank achtte gisteren bewezen dat M. valsheid in geschrifte had gepleegd. Hij zou ten onrechte een bezwaarschrift hebben toegewezen en bemiddeld hebben bij schijnhuwelijken tussen Turkse mannen en Hindoestaanse vrouwen. Verder zou hij aan witte illegalen brieven hebben gestuurd namens de staatssecretaris, met de mededeling dat ze alsnog een verblijfsvergunning kregen.

De officier van justitie rekende het de man zwaar aan dat hij zijn functie had misbruikt. Op de zitting bleek dat hij jarenlang naast zijn functie bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst er een garagebedrijf en een handels-bv op na had gehouden. Veel verdachte transacties zouden in die garage hebben plaatsgevonden.

M. gaf toe dat hij zeker wel eens mensen heeft geholpen bij het invullen van formulieren. Maar dat zou louter op humanitaire gronden zijn gebeurd. Volgens anderen had hij echter volwassen uurtarieven gerekend.

Een paar jaar geleden wekte hij wantrouwen bij collega's, toen hij een beslissing van hen terugdraaide. Na een politie-onderzoek hadden deze collega's een aanvraag tot verblijf afgewezen. De aanvrager had gezegd dat hij in Nederland wilde trouwen, maar bij huisbezoek ontdekte de politie dat de vrouw een andere relatie had. Drie maanden daarna besliste M. positief over een bezwaarschrift tegen die afwijzing, dat ook nog eens twee maanden te laat was ingediend.

Op de zitting zei hij dat rechtbanken vaak weigeren een bezwaarschrift af te wijzen op grond van maar één proces-verbaal en dat de vreemdelingenpolitie zelden tijd heeft voor een tweede onderzoek. Hij had daarom zelf de knoop maar doorgehakt.

Uit afgetapte telefoontjes bleek volgens het openbaar ministerie dat M. heeft meegewerkt aan huwelijksplannen tussen Turken en Hindoestaanse vrouwen. Hij zou 15000 gulden hebben gevraagd, waarvan 10000 direct moest worden betaald. Zelf houdt hij echter vol alleen zijn best te hebben gedaan voor echte huwelijken.

Observatoren van de politie zagen dat een vrouw het garagebedrijf verliet met een grote enveloppe. Volgens M. had ze via hem 4000 gulden geleend van een Turk voor een vakantie in Suriname.

Bij de behandeling kwam een rommelig beeld naar voren over de werkwijze van de Immigratie- en Naturalisatiedienst. Over de toetsing van beslissingen door collega's lijkt iedereen er een eigen opvatting op na te houden. Sommigen halen het dossier erbij, anderen oordelen, zoals ze zelf zeggen, met de ogen dicht. ,,Bij de IND telt maar een ding, een zo hoog mogelijke productie'', aldus de verdachte.

Volgens de advocaat had de Immigratie- en Naturalisatiedienst kunnen volstaan met een disciplinaire maatregel.

M. deed voorkomen alsof hij met de telefoontjes klanten met een kluit in het riet had willen sturen. Over de negatieve verklaringen zei hij: ,,Misschien hadden ze meer van me verwacht; dat ik meer tijd in hun verlangens zou stoppen''.