Een oefening laat zien dat de natie klaar is

Dr. Ze'ev Rothstein van het Hasjomer Ziekenhuis straalt alle rust uit als hij in aanwezigheid van televisiecamera's zijn inenting tegen pokken krijgt. ,,Het deed geen enkele pijn'', zegt hij gerustellend.

Dan breekt de hel los. Sirenes gillen hun waarschuwing over een luchtaanval, een harde stem meldt een inkomende raket, en artsen en verpleegsters wurmen zich in hun beschermende pakken om de slachtoffers te gaan helpen op de plek van de inslag. Korte tijd later zijn ze bezig in dreigende wolken gas.

Al binnen enkele minuten is in het ziekenhuis een ander team bezig de ernstigste gevallen op te vangen -in gewone kledij, want ze werken in een geïsoleerde afdeling. De slachtoffers krijgen antigif toegediend, worden met slangen en draden gekoppeld aan computers en andere apparaten, en krijgen hartmassage om hen in leven te houden.

Elders in het ziekenhuis -waar de minder zwaar gewonden worden opgevangen- struikelt een patiënt naar binnen, overdekt met bloed en krijsend van paniek. Hij vouwt dubbel door de stuiptrekkingen, een effect van zenuwgas. Een vrouw schreeuwt hysterisch om haar man, terwijl een zuster haar probeert te kalmeren en uit de buurt van de werkende artsen houdt.

Het is een schokkend tafereel, zelfs voor degenen die weten dat het slechts simulatie is. De 'slachtoffers' zijn acteurs, degenen die aan de apparaten zijn gekoppeld zijn poppen die speciaal zijn ontwikkeld om de effecten van behandelingen te meten. De oefening heeft plaats in het simulatiecentrum van het ziekenhuis in Tel Aviv, waar artsen uit heel Israël training krijgen in het omgaan met slachtoffers van een chemische aanval. Beelden van de oefening worden uitgezonden op televisie, in een poging de Israëliërs te tonen dat het land is voorbereid op een mogelijke aanval van Irak. Maar of het dat effect heeft, is de vraag. ,,Dit is beangstigend'', fluistert een van de aanwezige journalisten.

Terwijl 27 januari nadert, de VN-deadline voor de wapeninspecteurs om te rapporteren over Irak, hopen de Israëliërs er het beste van maar bereiden zich voor op het ergste. Iedereen, van scholier tot bejaarde, krijgt speciale voorlichting over het gebruik van gasmaskers en het verblijf in een schuilkelder. De overheid adviseert het publiek 12 liter water per persoon in reserve te houden om het in noodgevallen uit te kunnen houden. En al die inspanning gebeurt ondanks de twijfel bij deskundigen of Irak wel in staat is met succes een raket op Israël af te sturen.

De zenuwen worden zwaar op de proef gesteld door berichten in de pers dat de in Israël gemaakte gasmaskers slecht passen en dus niet effectiever zijn dan ze twaalf jaar geleden waren -toen officieel onderzoek uitwees dat een derde niet deugde. Ook zou het pokkenvaccin, waarvan op zich voldoende op voorraad is om indien nodig de hele bevolking mee in te enten, zelf een gevaar voor de volksgezondheid zijn. Het is in niet-steriele omstandigheden geproduceerd en zou besmet zijn met cholera en zelfs builenpest. Het ministerie van gezondheidszorg spreekt het fel tegen, maar de Israëlische bevolking blijft er zenuwachtig over.