Hulzebosch als adelaar naar titel

TECHENDORF - Erik Hulzebosch was nog maar een week geleden een lam geslagen vogeltje, vol twijfel over zijn eigen kunnen, bijna wanhopig zoekend naar zijn verloren gewaande krachten. Zaterdag hervond de schaatser die, op het juiste moment en op de juiste plaats. In een fenomenale adelaarsvlucht scheerde hij tussen de Oostenrijkse bergen op de Weissensee naar de open Nederlandse marathontitel.

Hulzebosch toonde zich de sterkste in de massasprint. Jan Maarten Heideman en Henk Angenent eindigden respectievelijk als tweede en derde. Het was de vierde keer dat de 32-jarige Hulzebosch de nationale titel voor zich opeiste. In 1990 had hij de primeur op de Oostenrijkse Plansee, drie jaar later was hij in eigen land de sterkste in Maasland en in 2000 won hij op de Weissensee.

Niemand heeft zoveel nationale titels veroverd als Hulzebosch. ,,Ik heb dat ook een beetje aan de schaatsbond te danken. Als er in eigen land geen natuurijs ligt, trekken we massaal naar het buitenland. Oude cracks als Dries van Wijhe, Jos Niesten en Emiel Hopman hebben die weelde nooit gekend. Anders hadden die mannen ook wel meer titels veroverd. Ik ben in ieder geval blij met de uitstapjes over de grens. Dan weet je tenminste toch wie de beste schaatser op natuurijs is', glunderde Hulzebosch, die de opvolger werd van Rene Ruitenberg.

Het ijs op het duizend meter hoge bergmeertje was goed. Evenals het weer. Bij een temperatuur van rond het vriespunt en geen wind legde het schaatspeloton de honderd kilometer in een recordtijd af: twee uur, dertig minuten en 48 seconden. Hulzebosch had al gauw in de gaten dat veel demarreren nodeloos energie zou kosten. ,,Het ging steeds zo vreselijke hard. Het was erg moeilijk weg te komen. Als dat al een groep lukte, werd die door een simpele tempoversnelling van het peloton weer teruggepakt.'

De verliezers vonden elkaar in een alleszeggende blik van verstandhouding. Heideman en Angenent schudden het hoofd en keken elkaar diep in de ogen. ,,Hier ben ik goed ziek van', sprak Heideman. ,,Mijn ploeg reed vandaag zo sterk en dan kan ik het niet afmaken. Daar schaam ik me toch wel een beetje voor. Maar knap is het natuurlijk wel weer van die slimme Hulzebosch.'

Dat vond ook Angenent, al had de Elfstedenwinnaar natuurlijk liever zelf gewonnen. ,,Ik heb alles gedaan om een massasprint te voorkomen. Ik heb de wedstrijd opengebroken en in de slotfase ging ik keer op keer in de aanval. Het mocht allemaal niet baten, omdat sommige ploegen de jacht openden op hun eigen teamgenoten. Ik snap ook niet waarom DSB Borst terugfloot', zei Angenent, die voor de achtste keer op het podium van een NK-marathon stond. ,,De echte hoofdprijs heb ik echter nooit kunnen pakken en dat stemt mij niet gelukkig.'

Bij de vrouwen ging de titel naar Daniëlle Bekkering. De afgelopen twee jaar pakte ze steeds het brons op het NK.