Libië en de mensenrechten

Niet altijd worden de Verenigde Naties serieus genomen, en soms heeft dit wereldorgaan dat aan zichzelf te wijten. Zoals vorige week, toen het Noord-Afrikaanse land Libië werd gekozen tot voorzitter van de Commissie Mensenrechten van de VN, die zetelt in Genève.

Libië, dát al dertig jaar wordt geregeerd door dictator Moammar Kadafi, dát vanwege zijn schendingen van mensenrechten al tijden de jaarboeken van mensenrechten-organisaties als Amnesty International en Human Rights Watch ontsiert, en dát de meeste principes waarvoor de VN-Commissie staat, negeert. Zoals vrije verkiezingen, vrijheid van meningsuiting en een eerlijke rechtspleging. En Libië laat ook geen onderzoekers op het gebied van de rechten van de mens toe.

Normaal accepteert de Commissie als voorzitter dát land dat door de landengroep die aan de beurt is, wordt voorgedragen. Deze keer was Afrika aan de beurt en omdat Kadafi de drijvende kracht is achter de nieuwe Afrikaanse Unie en deze met geld steunt, droegen Afrikaanse landen Libië voor.

Veel commissieleden waren tegen, maar alleen de VS eisten een stemming. Libië werd met 33 stemmen vóór, drie tegen en 17 onthoudingen gekozen. De Europese landen onthielden zich van stemming, volgens een diplomaat omdat Europa Afrika en andere derdewereldlanden niet van zich wilde vervreemden. Je vraagt je dan toch af welke mensen Europa niet van zich wil vervreemden, de regimes van Afrika of de politieke gevangenen, die tal van deze regimes hebben.

Het is duidelijk dat de geloofwaardigheid van deze VN-commissie een nieuw dieptepunt heeft bereikt. Eerder al liet de commissie leden toe als Syrië, Algerije en China, waardoor zij het bedenkelijke imago heeft verworven van een club die ervoor zorgt dat schenders van de rechten van de mens elkaar de hand boven het hoofd houden. Er gaan al enige tijd stemmen op om voorwaarden te stellen aan lidmaatschap van de Commissie, zoals het toelaten van VN-onderzoekers en het ondertekenen van alle mensenrechtenverdragen. Als de 'uitverkiezing' van Libië leidt tot het invoeren van zo'n nieuw systeem om de leden van de Commissie te benoemen, zou dat een positief punt kunnen zijn. Maar volstrekt onvoldoende om het Libische voorzitterschap te rechtvaardigen.