Swoosh versus drie strepen

Zonder dat we het misschien weten, is er ook in de Tour de France een strijd gaande tussen de twee grootste sportartikelenleveranciers ter wereld.

Het gaat ongemerkt, maar het speelt wel: ook op dit front zijn Adidas en Nike in een geweldige strijd verwikkeld. Het is de swoosh van Armstrong tegenover de drie strepen van Vinoukourov, een duel dat zich in tamelijke anonimiteit afspeelt, maar die wel degelijk telt.

Wellicht denkt u dat het een bagatel is, die hemmetjes en schoentjes van wielrenners, maar daar vergist u zich in. Het is een miljardenindustrie geworden, omdat ook de volgers van de wielersport massaal overgegaan zijn op het kopiëren van hun helden als het om aankleding gaat.

Tijdens de Ronde kun je bij start en aankomst wielershirts en broeken kopen van de deelnemende ploegen; het geld vliegt daar over de toonbank. Meest gevraagd: het retroshirt van Bianchi, een ware rage.

Vier weken geleden kocht ik in Miami een aantal shirts die speciaal voor de Amerikaanse markt gemaakt waren. Nike had die dingen (20 dollar per stuk) in de markt gezet: mooie styling, goede kleuren, een tikje retro zoals het hoort en helemaal ingesneden op de eventuele hype rond Armstrong. Ik kocht een zwart shirt met het opschrift 'I now have only good days and great days' en vond dat cool. Mensen om me heen prezen het shirt, men vond het een vondst van Nike. Waarschijnlijk doen hele volksstammen dat nu en bij Nike zitten ze in hun vuistje te lachen. Dat heet: goede marketing. Oftewel: Armstrong verkoopt goed.

Bij Adidas heeft men geen campagne rond de Telekom-kopman Vinoukourov kunnen en willen voeren. De reden is simpel: ten eerste had men de veronderstelling dat kopman Botero beter zou fietsen en de man uit Kazhakstan heeft natuurlijk geen uitstraling die zich laat vergelijken met die van Armstrong. Het vertrek bij de Telekomploeg van Jan Ullrich heeft daar eerder een flinke streep door de rekening gezet, want met Ullrich durfde en ging Adidas wel vol in de aanval. Der Jan was een hoogbetaalde ster in de Adidas-stal bij Telekom; nu is het voor hem ietsjes minder geworden.

Voor de Tour begon durfde de vrij succesvolle Italiaanse fietsenschoenenboer Sidi nog wel even een aanvalletje op de grootmachten in te zetten. In een vrij sympathiek aandoende reclame keken Freire, Bettini, Garzelli, Simoni en Gonzalez de lezer van vele sportbladen en kranten aan: ze waren kennelijk blij met hun sportschoeisel van hoge kwaliteit. Nu de Ronde zijn klassement heeft gemaakt en de betrokkenen of nergens zijn of al op vakantie vertoeven, zal Sidi even de publiciteit laten voor wat die is.

Nike heeft door de jaren hoog spel gespeeld en onmetelijke bedragen betaald aan iconen zoals Michael Jordan, Tiger Woods, Pete Sampras en nu dus Lance Armstrong. De firma van 'superbrein' Phil Woods heeft de wielermarkt aangevallen via de Texaan en gokt op vaderlandsliefde in eigen land. Armstrong verkoopt in de USA immers veel beter dan in Europa! Zeker in Frankrijk...

Adidas heeft Zinadine Zidane, Kobe Bryant, Tracy McGrady (een jonge Amerikaanse basketballer die onlangs voor 72 miljoen dollar werd aangetrokken) en dus in de schaduw Jan Ullrich.

Het Duitse merk twijfelt ook over een doorbraak in de fietswereld. Gaat Ullrich in de laatste week van de ronde nog toeslaan? Op zijn Adidassen? Tot nu toe flirt men liever met het feit dat Madonna op de retro's met drie strepen loopt. De Gazelle doet het tot nu toe even beter dan de wielerschoen, maar daar kan dus snel verandering in komen.

De drie strepenfirma weet dus dat met een goede prestatie van Vinoukourov de wereldmarkt niet bewandeld kan worden. Liever geeft men duizenden schoenen en vooral hippe kleding aan mensen zoals Eddy Murphy, Rod Stewart, Bill Cosby en Arnold Schwarzenegger dan dat met de kopman van Telekom groot de vakpers in te gaan. Daar valt iets voor te zeggen, maar dat er een strijd tussen de merken in de ronde is, staat vast. Het marktaandeel wielrennen mag dan klein zijn (uitgedrukt in geld), het speelt zeker mee.