Ullrich plots in favorietenrol

De verbluffende tijdrit van Jan Ullrich legde genadeloos de tegenvallende vorm van Lance Armstrong bloot. Met een minimale voorsprong op Ullrich en Vinokoerov staat de Amerikaan in de Pyreneeën voor een dilemma: aanvallen of verdedigen?

CAP' DüCOUVERTE - Cap' Découverte was een gesloten steenkoolmijn met roestige torens in een desolaat landschap, maar is sinds kort omgetoverd in een pretpark. Een beter decor voor zijn rénaissance als Tour-topper had Jan Ullrich niet uit kunnen kiezen. De Duitser wiste gisteren de herinnering aan zijn donkere verleden met sensationele snelheid uit. Hij dwong gedoodverfd favoriet Lance Armstrong in de rol van underdog, bij het ingaan van de Pyreneeën.

Walter Godefroot, die als ploegleider van Telekom jarenlang samenwerkte met Ullrich, durfde het gisteren al hardop te zeggen. ,,Ik denk dat Jan de Tour gaat winnen.'' Lance Armstrong trok een heldere conclusie voor het vervolg van de Tour. ,,Ullrich is de favoriet, maar ik heb dat altijd al gezegd. Het is in de Pyreneeën zijn verantwoordelijkheid om te reageren op aanvallen, niet de mijne.'' Ullrich zelf wilde nog niet vooruitkijken. ,,Ik wil hier eerst van genieten.''

Op de wegen tussen Gaillac en Cap' Découverte groeiden de traditionele verschillen tussen Ullrich en Armstrong gaandeweg uit tot grote contrasten. De krachtpatser versus de man van de souplesse. Gaandeweg toonde de Duitser zich een verbeterde versie van zijn vroegere uitvoering als tijdritspecialist. Waar hij zich voorheen op domme kracht een weg naar de finish baande, gebruikte hij gisteren zijn versnellingsapparaat op de juiste momenten. Het zorgde voor een vloeiende stijl. Ondertussen vergat Ullrich niet om te drinken.

Bij Armstrong, die na dertien kilometer nog niets hoefde toe te geven, verdween stilaan zijn befaamde gestroomlijnde stijl. Zijn heupen en schouders bewogen meer dan ooit, zijn gezicht gaf de pijn prijs. ,,Ik heb geleden.'' Armstrong dronk onderweg niet en dat bleek een kapitale blunder. Terwijl de temperatuur in de zon rond de veertig graden lag, werd de dorst een extra tegenstander. Het leidde halverwege tot een 'ongelooflijke crisis'. ,,Het leek alsof ik achteruit pedaleerde.''

Het resultaat was verbluffend. Ullrich, die Armstrong alleen op de Olympische Spelen van Sydney al eens in een tijdrit had verslagen, was liefst 1.36 minuut sneller. Typerend voor het optreden van Armstrong was dat de Kazak Aleksander Vinokoerov -bepaald geen pure specialist- in het tweede deel van de race nauwelijks tijd hoefde toe te geven. Vinokoerov staat nu op 51 seconden derde. US Postal-ploegleider Johan Bruyneel: ,,Dat Lance maar een halve minuut pakt op Vinokoerov is voor mij het bewijs dat er iets niet klopt''.

Met de eerste tekenen van zwakte bij Armstrong op Alpe d'Huez lijkt bij de concurrentie een psychologische barrière doorbroken die de afgelopen jaren de Tour vaak in een vroegtijdig stadium verlamde. De Amerikaan voelt zich opgejaagd wild. ,,Lance heeft de angst om te verliezen. Hij heeft de druk van het geel'', zei Bianchi-ploegleider Pevenage.

Ullrich fietst door Frankrijk met het idee dat hij niets te verliezen heeft. Na een annus horribilis -in 2002 raakte hij door knieproblemen en een positieve dopingcontrole van het rechte pad af- heeft hij bij zichzelf een motivatie ontdekt die hij in het verleden nooit heeft gehad. ,,Dit zorgt ervoor dat ik het verleden snel kan vergeten'', zei hij gisteren.

In de Pyreneeën is het probleem van Armstrong tweeledig. Hij kan geen genoegen nemen met een louter defensieve rol. ,,We moeten gaan aanvallen om tijd te winnen op Ullrich, want volgende week komt er nog een lange tijdrit'', sprak Bruyneel. Zelf hield Armstrong een slag om de arm. ,,Als het verschil vóór de tijdrit naar Nantes nog altijd maar 34 seconden is, zal ik er niet wakker van liggen.'' Zou hij wel kunnen aanvallen? Daar komt bij dat hij ook de eerst aangewezene zal zijn om te reageren op de verwachte aanvallen van de Spanjaarden en van de verbazingwekkende Vinokoerov.

Maar de Amerikaan had gisteravond ook genoeg zaken waaraan hij zich kon vasthouden. In 2001 en ook vorig jaar was hij op de steilere beklimmingen van de Pyreneeën beter dan in de Alpen. Zijn US Postal-ploeg telt bovendien genoeg klimmers die Armstrong lang kunnen assisteren. De Spaanse sjerpa's Heras, Rubiera en Beltran zullen echter met een andere tactiek moeten rijden. Ullrich heeft de steun van Garcia Casas, Garmendia en Plaza. Pevenage: ,,Die kunnen ook heel lang mee''.

Armstrong had in het weerbericht nog een voordeel kunnen ontdekken. In de Pyreneeën zal de temperatuur aanzienlijk lager liggen dan gisteren in de Tarn. ,,Ik heb gelezen dat het zondag gaat stormen. Dat is goed nieuws.''