Verjongingskuur in herfst

De muzikale carrière van Emmylou Harris omspant 35 jaar. Toch is het aantal albums waarvoor ze zelf de songs schreef op één hand te tellen. Maar in de herfst van haar carrière lijkt de 56-jarige koningin van de alternatieve country de smaak te pakken te hebben. Zo schreef ze vrijwel alle songs voor haar vorige album. En ook de nummers op de nieuwe cd 'Stumble into grace' zijn grotendeels van haar hand.

,,Waarom ik besloot mijn eigen songs te gaan schrijven?'' Harris begint te lachen. ,,Omdat mijn producer Malcolm Burn mij er toe dwong! Nee, zonder dollen. Malcolm is erg gericht op teksten en vindt dat iedere artiest zijn eigen stem moet vinden.'' Bij het vinden van die stem werd Harris geïnspireerd door de plaat 'Wrecking ball' die ze in 1995 samen met producer en muzikant Daniel Lanois maakte. Dit album was niet alleen goed voor een Grammy Award, maar luidde ook de muzikale renaissance van Harris in. ,,Je zou kunnen zeggen dat mijn nieuwe cd het antwoord is op 'Wrecking ball'. Die plaat was voor mij een artistiek hoogtepunt, waarna ik wilde proberen iets nieuws voor het voetlicht te brengen.''

,,Het werken met producer Daniel Lanois was als een verjongingskuur. Voor ik hem ontmoette had ik geaccepteerd dat ik mij op me gemak voelde met mijn muziek. Maar mijn ideeën waren op. Hij was als een geschenk. Hij bracht zoveel in: zichzelf, nieuwe muzikanten, een bepaalde sound, een andere manier van werken. Daniel is zonder angst. Hij inspireerde mij als zangeres. Tijdens de opnames waren we ook allemaal in één grote studio, zonder scheidingswand tussen de muzikanten en de zangeres. Dat gaf een gevoel van vrijheid en zorgde ervoor dat ik makkelijker contact kon maken met de muziek.''

,,Je zou kunnen zeggen dat ik nu nog steeds in een 'Wrecking ball'-wereld leef. Na dat album heb ik van het schrijven van songs een prioriteit gemaakt om te zien of ik het kon. In het verleden schreef ik nauwelijks mijn eigen songs omdat ik er waarschijnlijk niet aan toe was. Ik was tevreden met het vertolken van andermans nummers. Ik was creatief op een andere manier. Bijvoorbeeld met het experimenteren met verschillende sounds.''

Dat Harris zich in muzikaal opzicht als herboren voelt, wil echter niet zeggen dat de songs probleemloos uit haar pen vloeien. ,,Het schrijven gaat me niet makkelijk af. Heel soms dient een song zichzelf aan. Maar meestal moet ik er behoorlijk voor zweten.''

,,Als ik schrijf trek ik me terug in mijn werkkamer met mijn gitaar en ga een paar uur achter elkaar aan de slag. Dan houd ik een korte pauze, om daarna weer tot in de kleine uurtjes door te werken. Ik begin meestal met de tekst en daarna komt de muziek. Ik zie mezelf sowieso meer als een tekstschrijver dan als een melodieschrijver.''

Na het schrijven van de songs voor de nieuwe cd dook Harris de studio in, waar de nummers hun uiteindelijke vorm kregen. ,,Veel dingen kwamen bij toeval tot stand. Zo was de bijdrage van Linda Ronstadt helemaal niet gepland. Terwijl we aan het opnemen waren, was zij in een nabijgelegen stadje aan het werk. Ze kwam langs en ik vroeg haar of ze een nummer wilde zingen. Want ik houd ontzettend van zingen met haar. Ze heeft een fantastische stem!''

Ook Harris klinkt met haar 56 jaar op 'Stumble into grace' nog even fris en helder als altijd. ,,Ja, ik zorg goed voor mijn stem en mijn repertoire is niet zo zwaar voor de stem als rocksongs. Wel heb ik heb heel veel getoerd, wat niet goed is voor de stem. En ik rook, zij het matig. Maar afgezien daarvan heb ik mijn stem nooit misbruikt. Natuurlijk heeft mijn stem met het stijgen der jaren wel wat scheurtjes en rimpels gekregen, maar dat is onderdeel van het karakter van mijn stem.''

Over stoppen denkt de zangeres dan ook voorlopig niet na. ,,Of ik zou opeens walgelijk rijk moeten worden. Momenteel geniet ik nog erg van de muziek. Waarom zou ik, zo lang ik mijn gezondheid en enthousiasme heb, niet doorgaan?'' Of 'Stumble into grace' een geslaagd album is, kan de country-veterane zelf niet goed beoordelen. ,,Het is voor mij erg moeilijk om afstand te nemen van dit album. Ik sta er te dicht op om te kunnen zeggen hoe het zich verhoudt tot mijn andere platen. Bovendien ben ik van mening dat een plaat pas echt af is als het door het publiek wordt geabsorbeerd.''

Hoewel ze het moeilijk vindt om de nieuwe plaat te typeren, ziet Harris wel een gemeenschappelijk thema in de teksten. ,,De rode draad is: leven is lijden.'' Met een ironisch lachje: ,,Maar het is de enige film die draait, dus geniet er maar van!''