Smith beleeft een zeldzaam moment van falen

BIRMINGHAM - Gert-Jan Liefers heeft zich pas na jaren ontworsteld aan de hooggespannen verwachtingen die hij als erfenis uit zijn atletiekjeugd meekreeg. Rutger Smith ondervond er gisteren voor het eerst de weerstand van.

Van onbevangen, talentvol junior naar een succesvolle senior blijkt in de internationale atletiek vaak een (te) grote stap. Het zondagskind Liefers nam hem strompelend en struikelend, maar straalt nu evenwichtigheid uit. Gisteren liep hij in de slipstream van de grote Gebrselassie naar de finale van de drie kilometer.

Zichzelf te veel druk opleggen doet de middenafstandloper niet meer, wijs als hij is geworden van de tegenslagen in de afgelopen jaren. Daarin is hij het spiegelbeeld van Rutger Smith, de werper die zich immer zelfverzekerd uitspreekt over de hoogst haalbare doelen. ,,Druk is goed voor je prestaties.''

In Birmingham had de werper uit Leek op meer vlakken zaken willen en kunnen doen. Een afstand boven de 20.60 meter had hem het Nederlands record van Erik de Bruin (,,De beste atleet die we in Nederland hebben gehad, dus zo'n prestatie spreekt me aan'') moeten opleveren plus nominatie voor de Spelen. Bovendien is er de vrij makkelijke springplank voor het sprongetje naar de A-status: een plaats bij de beste acht volstaat bij het surrogaat van de buitenatletiek dat een WK-indoor toch is.

Maar toen in de kwalificatie gisterochtend na de eerste twee zwakke pogingen de kogel eindelijk goed uit de hand schoot, verloor Smith zijn balans en stapte uit de ring.

Het was tot dusverre een zeldzaam moment van falen van de drievoudig oud-jeugdwereldkampioen. Normaal gesproken staat Smith er altijd op de momenten dat het er om gaat. De veruit jongste atleet uit het veld wilde er ook niet te veel woorden aan vuilmaken. ,,Volledig mijn eigen schuld. Van stress was geen sprake, ik had hier graag een gaaf showtje weggegeven.''

Het kan een wijze les zijn voor de nuchtere jongeling die mag worden beschouwd als een van de grootste beloften van de Nederlandse atletiek. Wat in de wereld van werpers goed is, komt nu eenmaal niet snel. De vereiste kracht moet immers worden opgebouwd in een lange reeks van trainingsjaren. En toch zegt Smith al komende zomer tijdens de WK in Parijs een bedreiging te willen gaan vormen voor de gevestigde orde.

Tijdens dat WK wacht de Nederlandse ploeg een vele malen zwaardere test dan in Birmingham, waar reden tot optimisme is. Twee jaar geleden verraste van de povere driemansformatie Van Balkom met brons op de 200 meter in positieve zin. Nu is er in het tiental aanmerkelijk meer kwaliteit voorhanden, al vormt die geen garantie voor eremetaal.

Van Balkom speelt in dat spel niet niet meer mee. Hij profiteerde in Lissabon op het loterijnummer van gunstige baanindelingen. Gisteren was hij in de halve finale bij voorbaat kansloos. De Nederlander was op papier de zwakste van het stel en kreeg de ongunstige baan drie toegewezen.

Anderen lieten zich niet uit het veld slaan door de tegenslagen bij Smith en Van Balkom. Met Liefers domineerde op de 800 meter Bram Som door zich direct voor de halve finales te plaatsen. Zijn jongereteamgenoot Arnoud Okken deed dat als tweede tijdsnelste.

Veel indruk maakte ook Rens Blom, de polsstokhoogspringer die al de hele winter in goede doen is. Hij plaatste zich als beste voor de finale van vandaag, door de kwalificatie-eis van 5.65 zonder fouten te overbruggen.

Ook Blom is zo'n voorbeeld van een talent dat met vallen en opstaan zijn weg zoekt in de topatletiek. Nadat de Limburger in 2000 tijdens de EK brons won, bleek hij tijdens buitentoernooien minder evenwichtig. En wierpen blessures hem terug in twijfels.