'Drempelverlagend voor de brede massa'

Tv-tuinman Rob Verlinden heeft meer invloed gehad op de beleving van het groen in Nederland dan zijn lacherige imago doet vermoeden. Hij heeft nu zijn eigen 'intellectueler' tuinprogramma.

Enthousiasme wint aan kracht als het in het reliëf geplaatst wordt van de nuance. Dat doet Rob Verlinden zelden. De al-tijd goedlachse tuinman praat al-tijd snel en altijd in positieve bewoordingen.

Het leven is prachtig. Het is duidelijk dat de verflucht hem niet loom van geest maakt. De voorgevel van het vrijstaande pand, waar opnames gaande zijn voor 'Eigen huis & tuin', staat in de stijgers. Buiten vriest het. En binnen ook.

Verlinden geniet zichtbaar. Maar dat was geen verrassing. Het is nooit anders. Ook lelijk kan mooi zijn. Het maatje van klusjesman Nico vindt iedere vierkante meter groen per definitie prachtig. In zijn 'zuivere bedoeling' om meer mensen van de natuur te laten genieten, krijgt iedere zin al jaren minstens drie klemtonen mee.

Dat zwakt zijn woorden echter eerder af dan dat het ze versterkt. Omdat het afleidt van de inhoud, die Verlinden (52) wel degelijk verstaat.

Een onderzoek naar de 'groene miljarden' wees hem enkele jaren geleden aan als mede-verantwoordelijk voor de opkomst van de siertuin in Nederland. Het doe-het-zelfprogramma waarin hij figureert trekt wekelijks, al tien jaar lang, anderhalf miljoen kijkers.

,,Ik weet dat er over mij en 'Eigen huis' soms lacherig wordt gedaan. Maar ik heb wel drempelverlagend gewerkt voor de brede massa. Vroeger waren het alleen elitaire figuren die de tuin leuk vonden en mensen uit de hoek van de geitenwollen sokken. Die beleving is veranderd. Nu weet iedereen dat er ook wat van kleine kijkdozen te maken valt.''

Verlinden heeft een Belgische naam en een Amsterdamse tongval. Zijn grootvader komt uit de buurt van Antwerpen en begon ooit het hoveniersbedrijf dat Rob nu leidt. Ook zijn vader werd zuidelijker dan hij geboren, in de buurt van Maastricht. Verlinden omschrijft senior als iemand die de oorlogsjaren heeft meegemaakt en de crisis. 'Eigenlijk' een dynamische en artistieke man, maar bang voor wat er kan gebeuren. Dat wilde de tuintycoon van dit moment niet. Het verklaart naar eigen zeggen zijn positivisme.

,,Ik ben veel brutaler dan mijn voorouders. Dat is de Amsterdamse invloed. Laren, waar ik ben opgegroeid, is een buitenwijk van de hoofdstad. De eigenschap helpt me in mijn vak. Als ontwerper moet ik het lef hebben om nieuwe dingen te maken.''

Vanaf deze week, gisteravond was de eerste uitzending, probeert de schrijver van twintig tuinboeken ook op de tv wat nieuws. Volgens de televisiegidsen is 'Rob's tuinreizen' een 'intellectueler' programma dan het praktische 'Eigen huis & tuin'. Verlinden reist door Europa op zoek naar de historische grondslagen van moderne tuinontwerpen. ,,Door de eeuwen heen is de tuin heel belangrijk geweest. De adel hechtte er veel waarde aan en die klasse was bepalend voor de cultuur van een land. Niet alleen de paleizen moesten macht uitstralen, ook de tuin eromheen. Zeker in de tijd van de agrarische economieën, toen alle rijkdom uit de grond kwam.''

,,Tuinen zijn niet zomaar ontstaan. Daar is over nagedacht. De Romeinen wilden de hele wereld aan zich onderwerpen. Ze wilden macht hebben over mensen, over dieren en ook over planten. Daarom hadden zij heel gestileerde tuinen. Ze knipten al het groen in de door hen gewenste vormen, behalve de roos. Die lieten ze met rust, omdat die bloem een medicinale en culturele waarde had.''

,,Tegenwoordig kiest men alleen de tuin uit die bij het tuinstel past. Dat is zo zonde. Iemand die de verhalen kent achter het groen, kan een tuin met emotie maken. Dan kan iets wat lelijk is mooi worden.''

,,Mensen oordelen zo makkelijk: die bloem is lelijk. Terwijl de kleur en vorm in de natuur altijd een functie hebben. Ik ken die. Dan is het onmogelijk om een plant nog lelijk te vinden.''

Zelf is Verlinden in het rijke bezit van twee tuinen, één bij zijn Nederlandse huis en één bij zijn Spaanse. In Zuid-Europa woont de man met wie hij is getrouwd. Verlinden, vader van dochters Fleur en Roos, kwam er pas op latere leeftijd achter dat hij gelukkiger leeft samen met iemand van hetzelfde geslacht. ,,Ik ben daar open in, maar vind het wel jammer dat daar zo vaak de nadruk op wordt gelegd. Ik ben geen filmster.''

Zijn Spaanse tuin is een heel romantische. Zijn Nederlandse is in de stijl van Rietveld en Mondriaan ingericht met primaire kleuren. ,,In het verleden gold: toon me uw huis en tuin en ik weet wie u bent. Tegenwoordig weet je dan alleen bij welke woonboulevard iemand is geweest. Ik mis het kastje van oma en het onhandig in elkaar getimmerde tafeltje van pa. Ik mis emotie.'' En vertellen zijn eigen tuinen iets? ,,Dat ik heel goed nadenk over de sfeer waarin ik wil zitten.'' Verder weinig, want het strakke rijmt moeilijk met zijn breedsprakige inslag.