Verkerk neemt lachend afscheid

MELBOURNE - Twaalf uur nadat Sjeng Schalken met een oerkreet en gebalde vuist zijn derde overwinning vierde in acht jaar Australian Open, schudde Martin Verkerk na zijn allereerste wedstrijd in Melbourne met een lach de hand van zijn tegenstander.

Schalken, Nederlands nummer 1 en als zestiende geplaatst, ontdeed zich gistermorgen met verbazingwekkend gemak van de Amerikaanse qualifier Jim Brasington: 6-4 6-2 7-6 (tiebreak 7-5). De Zuid-Hollandse debutant Verkerk was diep in de Australische nacht exit na een vuurgevecht met de op scherp staande Australische 'scud' Mark Philippoussis: 4-6 4-6 7-6 (tiebreak 7-5) 3-6.

Beide Nederlandse tennissers konden zeggen dat ze het goed hadden gedaan op de eerste dag van de Australian Open. Schalken was veruit favoriet tegen de nummer 138 van de wereld zonder erelijst, maar een nare polsblessure doorkruiste zijn voorbereiding en hij vreesde voor zijn eerste serieuze wedstrijd sinds oktober. De angst voor de zoveelste domper Down Under groeide mede door de 'verschrikkelijke wind' die over Melbourne Park waaide op de eerste hete dag. Schalken kreeg echter onmiddellijk het gevoel degelijk te zijn. Hij had vanaf de eerste bal greep op de tegenstander en kon al scorend, zoals hij zelf uitlegde, zijn slagen oliën tot zij muurvast zaten.

Zijn volgende tegenstander in de voor hem gunstige loting is morgen de 18-jarige Kroaat Mario Ancic, pupil van de Nederlandse trainer Sven Groeneveld.

Een fortuinlijke loting had Martin Verkerk geenszins. Net als bij zijn debuut in New York (Andy Roddick) kreeg hij in het Australian Open een topspeler van het thuisland tegenover zich. Mark Philippoussis bleek hersteld van zijn knieblessure uit de US Open. Hij beschikte weer over al zijn wapens: verwoestende opslagen, knallende forehands en scherpe strategie.

Martin Verkerk zette daar zijn totale vermogen tegenover. ,,Ik kan ook behoorlijk hard opslaan'', wist hij en begon met een stuk of tien aces in de eerste vier opslagbeurten. Philippoussis, die vooraf verklaarde niets van Verkerk te weten, was geïmponeerd. Hij gaf dat na afloop -beiden sloegen uiteindelijk 23 aces- ook toe.

Het machtsvertoon van de man uit Alphen aan den Rijn bracht hem in opperste concentratie. Hij lummelde geen seconde in een redelijk gelijkopgaande strijd. Philippoussis maakte het verschil op de zogenoemde 'grote punten'. Bij de sporadische breekkansen sloeg hij toe, waar Verkerk dat verzuimde.

Beide eerste sets gingen gelijk op tot 4-4. Daarna brak Philippoussis en serveerde hij uit. In de derde set nam Verkerk de barrière van 4-4, maakte hij geen enkele fout meer tot diep in de tiebreak en won hij door een dubbele opslagfout van de Australiër.

In de vierde set pakte Philippoussis bij 4-3 voorsprong de eerste breekkans. Het was gelijk gebeurd. ,,Het was een goede partij'', vond Verkerk. ,,Ik begin in te zien wat ik moet doen om nog veel beter te worden. Tegen heel veel anderen zou ik met mijn tennis op dit niveau hebben gewonnen. Philippoussis was groots. Ik vond hem zó spelend iemand uit de toptien van de wereld.''