De belastingplannen van Bush

Hoewel de verkiezingen pas over bijna twee jaar moeten worden gehouden is de Amerikaanse president George W. Bush nu al bang dat hem hetzelfde overkomt als zijn vader ruim tien jaar geleden. Die verloor de verkiezingen voor zijn tweede termijn omdat hij zich te weinig bezig hield met de Amerikaanse economie en daarin vakkundig werd afgestraft door zijn Democratische tegenstrever Bill Clinton. En dat terwijl oude Bush 'zijn' oorlog tegen Irak net en nog wel zo glansrijk had gewonnen.

Vandaar dat jonge Bush deze week aankondigde de Amerikaanse economie een geldinjectie te geven van maar liefst 674 miljard dollar, die verkregen moeten worden door een even zo drastische verlaging van de belastingen, die over tien jaar moet worden uitgesmeerd. Bush hoopt daarmee te bereiken dat de consument meer gaat uitgeven, daardoor de economie een groeiprikkel geeft, zodat onder meer de werkloosheid terugloopt. Centraal in de plannen van Bush staat een verlaging van de inkomstenbelasting en de afschaffing van de dividendbelasting.

De plannen van Bush moeten nog goedgekeurd worden door het Amerikaanse Congres, en hoewel zijn Republikeinen in beide huizen van dat Congres de meerderheid hebben, zullen die plannen het niet voetstoots halen. En dat is maar goed ook, want deze plannen van de regering-Bush rammelen.

Het is in deze onzekere tijden zeer de vraag of de Amerikaanse consument meer gaat spenderen, en het is Bush zelf die met zijn voortdurende oorlogstaal richting Irak de onzekerheid voedt. Daarbij komt dat de door Bush voorgestelde belastingverlagingen vooral ten goede komen aan de hogere inkomens, hetgeen niet alleen onrechtvaardig is, maar ook het stimuleringseffect ervan op de economie ten dele te niet doet.

En verder maakt Bush zo van de onder Clinton bereikte overschotten op de begroting almaar oplopende tekorten. Waardoor hij een slecht voorbeeld geeft aan armlastige landen die door het Internationaal Monetair Fonds worden gedwongen tot begrotingsoverschotten, of anders de hulp van het IMF wel kunnen vergeten. En als Bush dit jaar echt tegen Irak ten strijde trekt dan zal blijken, aldus de Amerikaanse commentaren, dat Amerika zich niet de luxe kan permitteren van 'kanonnen en belastingverlaging tegelijk'.