Bezuinigingen maken herintreden stuk moeilijker

Vandaag presenteert het kabinet het zogeheten 'Geactualiseerde plan herintredende vrouwen'. Het doel is nog altijd om veel meer vrouwen aan de slag te krijgen. Maar de partijen die het moeten uitvoeren, zijn sceptisch.

AMSTERDAM - De doelstelling staat ferm overeind: in 2010 moet 65 procent van de vrouwen aan het werk zijn. De weg er naar toe, vertaald naar aantallen vrouwen, is inmiddels al bijgesteld: 70000 herintreders erbij per jaar, dat was te ambitieus. Het kabinet houdt het nu op 50000. Maar de partijen die er voor moeten zorgen, de vakbeweging, de werkgevers en de gemeenten hebben er een hard hoofd in. Kitty Roozemond, vicevoorzitter van de vakcentrale FNV, vat het samen: ,,De doelstellingen zijn mooi, maar de bezuinigingen maken het beleid totaal ongeloofwaardig.''

Achttien convenanten moeten er komen, regionale afspraken om meer vrouwen aan het werk te helpen. De contractpartijen, onder meer gemeenten, sociale partners, CWI (het vroegere Arbeidsbureau) en het ministerie van sociale zaken, beloven elkaar in de convenanten dat zij zich extra zullen inzetten voor herintredende vrouwen. Het project is anderhalf jaar op gang, maar met nog drie maanden te gaan zijn er slechts vier convenanten werkelijk afgesloten. üén daarvan, voor de regio Den Haag, is zelfs al weer afgelopen. En de Haagse wethouder Pierre Heijnen zit er niet op te wachten een nieuwe afspraak te maken. Hij wijst erop dat het kabinet Balkenende II door alle bezuinigingen niets meer te bieden heeft. ,,Normaal gesproken hoort de inzet van twee kanten te komen.''

Ook wethouder Lenie Scholten van Nijmegen vreest de effecten van de bezuinigingen. In het voorjaar van 2002 reisde de toenmalige minister Vermeend (sociale zaken) nog af naar de stad om met veel tromgeroffel het convenant te tekenen dat Nijmegen tot een van de voortrekkers maakte. Er kwam zelfs een speciaal team van vrouwen dat niet werkende vrouwen op straat opzocht om ze toch vooral over te halen naar het CWI te gaan. ,,Nu laat ze ons weten'', zegt FNV-bestuurder Roozemond, ,,dat ze twijfelt of het project überhaupt nog door kan gaan.''

,,Gemeenten worden door de nieuwe Wet werk en bijstand geprikkeld om mensen met een uitkering aan het werk te helpen'', zegt Christel Kohlmann van het onderzoeksbureau Equality. ,,Dat gaat ten koste van de herintreders. Want dat zijn veelal vrouwen die geen bijstandsuitkering hebben.''

Opgeteld bij de bezuinigingen van het eerste kabinet-Balkenende wordt er in totaal voor een kleine 700 miljoen gesneden op het budget dat gemeenten krijgen voor reïntegratie. Het geld is bedoeld om bij- of omscholing te geven aan mensen die niet onmiddellijk aan het werk kunnen. Voor de bepaling welk deel een gemeente van dat bedrag krijgt, tellen echter alleen de bijstandsgerechtigden mee. Voor vrouwen die aan de slag willen, terwijl ze geen uitkering hebben (bijvoorbeeld omdat hun partner al werkt) is zo geen specifiek budget meer.

,,Het is een verdwijnbeleid'', zegt onderzoekster Kohlmann. ,,Eerst waren er de vrouwenwerkwinkels met een eigen budget. Die winkels gingen op in de arbeidsbureaus, het budget ging mee. De arbeidsbureaus gingen op in de CWI's. Uiteindelijk is het budget voor vrouwen verdwenen.''

,,Veel woorden, weinig wol'', concludeert de vakcentrale FNV dan ook. Roozemond: ,,Een vrouw die een tijd niet heeft gewerkt, komt moeilijk aan de slag zonder opfriscursus of bijscholing. Daar moet apart geld voor worden vrijgemaakt.''

Wethouder Heijnen van Den Haag wil nog wel met het ministerie praten. Maar hij heeft weinig geloof dat dat tot een nieuw convenant zal leiden. ,,Ik heb de minister niet nodig om te bepalen hoe ik met mijn reïntegratiebudget moet omgaan.''