Politieke toekomst van 'kille bolleboos' Alain Juppé onzeker

De Bermudadriehoek is een deel van de Atlantische oceaan waar schepen op raadselachtige wijze verdwenen. Maar er is ook een stuk Parijs met die naam, waarvan de drie punten worden gevormd door het Elysée-paleis van het staatshoofd, het stadhuis en het partijkantoor van de gaullistische RPR: hier raakte in de jaren tachtig en negentig veel gemeenschapsgeld zoek.

Alain Juppé, de gedroomde opvolger van president Jacques Chirac, verantwoordt zich de komende weken voor de rechter voor zijn rol in een van de vele schandalen die zich afspeelden in die administratieve Bermuda-driehoek. Chirac zelf blijft dankzij zijn presidentiële immuniteit buiten schot, maar zijn naam viel maandag opmerkelijk vaak tijdens de eerste dag van het proces in de Parijse voorstad Nanterre.

In 1995 verliet Chirac na achttien jaar het stadhuis om president te worden, zijn wethouder financiën Juppé werd premier. Hierna kwam, vooral dankzij het satirische weekblad Le Canard Enchaînée, de ene na de andere affaire aan het licht. Tientallen RPR-functionarissen stonden op de loonlijst van de gemeente Parijs, bedrijven stortten in ruil voor gemeentelijke opdrachten grote contante bedragen in de partijkas, en Chirac zelf bleek voor 300000 euro vliegtickets te hebben gekocht, ook al met baar geld.

De grote verontwaardiging over het geritsel van de clan van de Chiraquiens ebde de laatste jaren weg, vooral omdat justitie er niet in slaagde er vaart achter te zetten. De taaie dossiers werden in veel gevallen van hun angels ontdaan. Maar nu staat Juppé terecht, een van Frankrijks invloedrijkste politici en hoogstwaarschijnlijk kandidaat bij de presidentsverkiezingen in 2007, en leeft de belangstelling weer op: Als Juppé wordt veroordeeld kan hij zich niet meer verkiesbaar stellen.

Juppé is burgemeester van Bordeaux en voorzitter van de UMP, de union pour un mouvement populaire, de opvolger van de RPR. Hij geldt als briljant, maar ook als arrogant en kil. Dat imago kostte hem de kop toen hij als eerste minister de verzorgingsstaat probeerde af te slanken. En dat hij in zijn tijd als wethouder en secretaris-generaal van de RPR woningen uit het luxe-bestand van de gemeente aan zijn kinderen en ex-vrouw toewees, deed hem ook geen goed. Zelf huurde hij voor half geld een appartement in een van de duurste arrondissementen van de stad.

Juppé ontsnapte maar net aan strafvervolging door snel te verhuizen en de achterstallige huur te betalen, dus deze episode komt niet meer in het dossier-Juppé voor. Ook wordt het Juppé niet aangerekend dat 22 RPR-medewerkers niet door de partij, maar door grote bedrijven werden betaald, er waren te weinig aanwijzingen voor zijn betrokkenheid. Juppé moet in 'affaire nr. 95 299 214' alleen nog uitleggen waarom zeven RPR'ers die op papier op de mairie de Paris werkten, nooit op het stadhuis zijn waargenomen.

Sinds zijn afgang als premier werkte Chiracs protégé aan zijn terugkeer, met veel succes. Maar nu moet blijken of de zaak van de fictieve banen zijn carrière voor altijd knakt of dat alles eindigt met een definitief pschitt, zoals Fransen het geluid van een leeglopende ballon nabootsen.

Het meest te vrezen heeft Juppé van mede-verdachte Louise-Yvonne Casetta, bijgenaamd 'la Cassette'. Casetta, een loyale Chirac-fan waar niemand in de UMP nog mee gezien wil worden, begon bij de RPR als secretaresse en klom op tot boekhouder. De entourage van Juppé schildert de Bretonse met bescheiden cv nu af als een machtige 'partijbankier' die haar eigen duistere gang ging. De verdediging van Juppé rust volledig op dat beeld van rommelende ondergeschikten. Zelf ging hij alleen 'in globale zin' over het RPR-budget dat onder zijn bewind onstuimig groeide. En Chirac, zo legde Juppé maandag kalm uit, hield zich al helemaal niet bezig met partijfinanciën.