Concert voor één

De 'ultieme verwennerij' in Haarlem, concert voor één persoon (Trouw, 12 november), deed mij terugdenken aan een soortgelijke ervaring in New York.

Enige jaren geleden slenterde ik door Manhattan, toen mijn aandacht werd getrokken door de naam 'St. Thomas Cathedral'. Ik moest onmiddellijk terugdenken aan mijn overleden kleinzoon Thomas. De organist speelde Bach, ik was de enige bezoeker in de kerk. Ik stond bij het koor naar hem te luisteren en te kijken. Hij zag mij in zijn spiegeltje en knikte. 'Would you mind playing something for me?' vroeg ik. 'What do you want to hear?' was zijn overrompelend antwoord. 'Bach's BWV 541!' riep ik terug. Hij ging zitten, zocht de muziek, en speelde voor mij alleen in de verder stille kathedraal. Van emoties huilend verliet ik daarna de kerk toen het orgel zweeg. Ook dit was een concert voor een eenpersoonspubliek.