Kater ondanks twee gouden plakken

MONOPOLI - Met twee gouden, een zilveren en een bronzen medaille beleefde de Nederlandse equipe de succesvolste wereldkampioenschappen veldrijden sinds dertien jaar. De collectieve wanprestatie van de mannen leidde echter tot een kater. In de schaduw van de Belgische overmacht kwam Nederland in de belangrijkste categorie niet verder dan de veertiende plaats.

Terwijl de massaal meegereisde Belgische fans hun nieuwe wereldkampioen Bart Wellens bejubelden, zochten de Nederlandse renners naar verklaringen. Vooral Richard Groenendaal stelde met een zeventiende stek teleur. ,,Er zat helemaal niks in'', zei de Raborenner. Hij kon geen motivatie putten uit de successen van Lars Boom (junioren) en Daphny van den Brand. ,,Ik had het gevoel dat de longen uit mijn lichaam klapten en dat er voortdurend drie man aan mijn fiets hingen. In deze vorm had ik zelfs bij de vrouwen niet gewonnen.''

Groenendaal kon geen moment het tempo van de ontketende Belgen volgen. Hij probeerde nog aan te klampen, maar zakte steeds verder terug. ,,Ik kreeg last van ademnood en kon er niet doorheen trappen. Doorgaan had geen zin, maar ik kon niet afstappen. Er zijn toch fans voor mij naar 'Noord-Afrika' gekomen'', benadrukte Groenendaal zijn ergernis over de lange reis naar het zuiden van Italië.

Terwijl de Belgen zich al opmaakten voor de huldiging (De Clercq werd tweede, Vervecken derde), finishte Gerben de Knegt op de veertiende plaats als beste Nederlander. De crosser uit Goirle lag aanvankelijk op een zesde positie, maar werd het slachtoffer van een val van de Italiaan Pontoni. ,,Dit past precies in de lijn van mijn slechte seizoen'', baalde De Knegt. ,,Wat we hier hebben laten zien is niet echt positief voor het Nederlandse veldrijden. Dit WK moeten we maar snel vergeten.''

Daphny van den Brand zal het WK in Italië wellicht nooit meer vergeten. Maanden leefde zij als een kluizenaar. Alles moest voor een wereldtitel veldrijden wijken. Toen de 24-jarige inwoonster van Zeeland in Monopoli eindelijk de regenboogtrui om de schouders kreeg, bleken alle opofferingen de moeite waard geweest.

,,Eindelijk'', jubelde Van den Brand, die op het podium haar emoties niet kon bedwingen. ,,Hier heb ik het allemaal voor gedaan. Het geeft zo'n heerlijk gevoel dat het is gelukt. Dit is de bekroning op mijn loopbaan.''

Na drie bronzen plakken telde voor Van den Brand in Italië alleen maar het goud. De laatste maanden stond alles in het teken van dit ultieme doel. Ze hield zich alleen maar bezig met trainen en rusten. De verbouwing van haar betrokken huis en een operatie aan een liesbreuk moesten ervoor worden uitgesteld.

Op papier leek het voor Van den Brand in Monopoli niet mis te kunnen gaan. De Brabantse domineerde het internationale veldrijden. In dertien wedstrijden leed ze slechts één nederlaag. Alleen bij de race in Koksijde moest ze wereldkampioene Leboucher voor zich dulden.

Van den Brand kon niet haar stempel op de wedstrijd drukken. De Duitse Kupfernagel, 's werelds beste veldrijdster in 2000 en 2001, bleef voortdurend in haar spoor. Een sprint moest de beslissing brengen. Kupfernagel was met haar wegkwaliteiten daarin de favoriete, maar Van den Brand liet zich niet aftroeven.

Een wereldtitel bij de junioren bezorgde de Nederlandse talenten in het verleden vaak meer last dan vreugde. Erik Boezewinkel en Gretienus Gommers konden de hoge verwachtingen nooit waarmaken. Lars Boom (17) wil vooral nuchter blijven. De Brabantse veldrijder bezorgde Nederland voor het eerst sinds 1994 het goud, voor landgenoot Van IJzendoorn en de Tsjech Stybar.