'Bij uitvaartmis geen ruimte voor mooi woordje familie of vrienden'

AMSTERDAM - De rk aartsbisschop van Newark (bij New York) wil paal en perk stellen aan het gebruik dat familie en vrienden in de uitvaartmis het woord voeren. Dezen zouden hun mooie woorden over de dierbare maar bij de groeve, in het mortuarium of crematorium moeten afsteken. In de mis moet de priester de preek te houden.

Volgens aartsbisschop John Myers is het met die goedbedoelde herdenkingen compleet uit de hand gelopen. Voor een gelovige overweging over de blijde boodschap bij het sterven is ternauwernood nog ruimte, want in sommige missen grijpt de een na de ander naar de microfoon om een anekdote, een herinnering, een ontboezeming of gedicht voor te dragen.

Gelovigen zijn niet blij met de oekaze die terug wil draaien wat in betrekkelijk korte tijd is ingeburgerd. Enkele decennia geleden was de kerk vrijwel monopolist. De nabestaanden konden alleen met de portemonnee enige invloed uitoefenen op de mate van luxe in de mis -eerste, tweede of derde klasse-, ritueel en teksten lagen vast. Dat is veranderd. Velen richten zich nu tot de kerk als consumenten die à la carte begraven willen worden. Zij willen dan vorm en inhoud bepalen en dat kan botsen met een kerk die meer wil zijn dan een ruimte die men met bedienaar erbij afhuurt.

Vikgens mag. dr. J. Hermans, secretaris topman van de Nationale raad voor liturgie, is dit punt in ons land niet aan de orde. De bisschoppen hier redeneren: het is niet nodig en zelfs niet per se wenselijk iedere katholiek met een complete eucharistieviering uit te varen. Voor overledenen en/of nabestaanden met geringe kerkelijke betrokkenheid kan een gebedsdienst meer gepast zijn. Daarbinnen is grotere ruimte voor lekeninbreng.