transcript

Zoon (60): Wat eten we, mama?

Moeder (86): Mmm?

Zoon: Wat eten we? Wat lekkers? Gebraden gehakt?

Moeder: Wat wil je erop hebben, jong?

Zoon: Wat heb je, mam? Gebraden gehakt?

Moeder: Ik weet 't niet. Even kijken.

Zoon: Het is altijd goed, mam. We zijn tevreden met wat we hebben.

Michiel van Erp: Is er ooit sprake van geweest dat ie het huis uit zou gaan?

Moeder: Nee, nooit over gehad. Daar heeft ie nooit over gesproken. Gelukkig.

Van Erp: Maar... daar praten jullie niet over?

Moeder: Mmm?

Van Erp: Daar praten jullie niet over?

Moeder: Nee, daar wordt niet over gepraat. Als 't 'm niet beviel, dan was ie al weg geweest. Dat karakter ken ik ook wel van 'm.

Van Erp: Maar hij kan toch ook de liefde van zijn leven tegenkomen?

Moeder: Dan heb ik pech. Dan zit ik alleen, hè? Ik hoop wel dat hij een goeie vriendin krijgt voordat ik m'n ogen dichtdoe.

Van Erp: Kan hij goed voor zichzelf zorgen?

Moeder: Zo'n beetje. Zijn kleren zijn altijd netjes en keurig.

Van Erp: Kan ie ook koken?

Moeder: Dat kan ie niet, nee. Zelf wat klaarmaken, een boterham of zo, wel. Maar koken, nee.

Van Erp: Denk je wel eens over de toekomst na?

Zoon: Nog niet. Dat wil zeggen: het gaat al jaren goed, hè? Maar ja, je weet de leeftijd van ma, 86. Maar ja, ik kan altijd wel een Thaise vinden van een jaar of dertig. Die me een paar jaar kietelt of zo. Dan kan ze er gerust met mijn pensioen vandoor gaan. Of zo.