De pc als kladblok

De pc is onmisbaar; ook op de moeilijkste plekken moet hij ons ten dienste staan. Maar een prettig toetsenbord is onhandig groot, de kleinste schootcomputer ook. De digitale Willy Wortels werken dus hard aan ingenieuze oplossingen. Het virtuele toetsenbord bijvoorbeeld: daarbij zijn de letters niet meer dan een projectiebeeld. Of de handzame tablet-pc. Die laat de gebruiker schrijven, tekenen en kleuren met een speciale pen. Het slimme apparaatje zet het handschrift om in getikte tekst. Een blik in de nabije toekomst: overal en altijd een pc bij de hand.

De computer van de toekomst ligt al in de winkel. Het is nog de vraag of daarmee die computer wordt overschat dan wel dat de toekomst tekort wordt gedaan. Maar het moet toch wel gek lopen wil de net verschenen tablet-pc, want daar gaat het om, niet op z'n minst iets van die toekomst laten zien. Alhoewel: eigenlijk is het geen computer.

Een computer is een apparaat waar je achter gaat zitten of, in het geval van een laptop, mee op schoot gaat zitten, dan wel achter gaat staan. Ermee rondlopen is, zelfs bij laptops, niet of nauwelijks te doen omdat je je computer een beetje stabiel wilt hebben teneinde goed op het toetsenbord te kunnen rammelen. Want computers hebben toetsenborden nodig.

Niet meer dus. Wat de makers van de kleine agendacomputertjes al een tijdje lieten zien, is nu tot de wereld van de volwaardige pc's doorgedrongen: computers kunnen handgeschreven teksten herkennen en maken zo toetsenborden in principe overbodig.

Zoals een ingenieur tot nu toe met een kladblok in de hand en aantekeningen makend over bijvoorbeeld een bouwplaats kan lopen, zo kan hij dat voortaan ook met een zogeheten tablet-pc. In de ene hand houdt hij een plat beeldscherm vast, in de andere een pen met een magnetische punt. Daarmee kan hij niet alleen schrijven, tekenen en kleuren, maar ook tekst omzetten in typeletters, schetsen e-mailen naar het kantoor en de fouten uit het retourgestuurde technische ontwerp halen. In de lunchpauze een videoclip van een favoriete band afspelen zal overigens ook geen probleem zijn. Onder het glas van het lcd-scherm gaat namelijk 'gewoon' een krachtige pc schuil.

Ziekenhuis

Vier fabrikanten -Hewlett Packard-dochter Compaq, Fujitsu-Siemens, Toshiba en Acer- presenteerden eind vorig jaar samen met software-grootmacht Microsoft het nieuwe fenomeen. De aanwezigheid van Microsoft was meer dan een bijkomstigheid: Microsoft levert met zijn Windows-versie 'XP for Tablet-pc' in zekere zin het hart van het apparaat: de software die handgeschreven tekst herkent en desgewenst omzet in typeletters. Dat gaat pas over een jaartje met Nederlandse tekst, als er in laboratoria voldoende Nederlanders computers hebben 'getraind' om woorden te herkennen. Maar Engelstalige teksten worden al goed herkend, en waar nodig zelfs automatisch verbeterd. Bij een test van tablet-pc's van Fujitsu-

Siemens en Compaq leverde het trucje steevast bewondering van omstanders op.

Tablet-pc's zijn duidelijk bedoeld voor mobiel gebruik. Tijdens de perspresentatie werd het voorbeeld gegeven van een arts die door het ziekenhuis loopt. Draadloos maakt hij verbinding met het netwerk van het ziekenhuis, haalt zo het elektronisch dossier op van de patiënt bij wie hij aan het bed staat, past dat aan, geeft op een tekening van het menselijk lichaam in rood aan waar de patiënt de hevigste pijnen voelt en stuurt het aangepaste dossier terug richting ziekenhuisnetwerk.

Scholieren

De zenders/ontvangers die in tablet-pc's zijn ingebouwd, maken veel meer mobiele toepassingen mogelijk. Nog zijn ze met een prijs van zo'n 2500 euro daarvoor te kostbaar, maar over een paar jaar moet dat drastsich minder kunnen zijn en dan is de tablet ongetwijfeld dé hit onder videoclip-verslaafde scholieren, die het ding ook standaard op school zullen gebruiken als elektronisch boek, superrekenmachine of wat dan ook.

Een nadeel van de eerste versies van de 'nieuwe computer' is nog het gewicht: dat is met ongeveer anderhalve kilo niet minder dan dat van een laptop. Vooral het glas van het lcd-scherm en de batterijen zijn hiervoor verantwoordelijk. Gelukkig doemen er aan de (nabije) technologische horizon veel lichtere beeldschermen op die ook nog eens veel minder stroom gebruiken. Ook dat moet, net als de prijs, dus binnen een paar jaar een achterhaald probleem zijn.

Het resultaat wordt dan een apparaat van een centimeter dik van een paar ons dat niet veel meer dan een beeldscherm lijkt te zijn en eigenlijk nauwelijks nog lijkt op een computer. Maar wel overal gebruikt kan worden als computer.

Nog is het toetsenbord trouwens niet geheel uit beeld verdwenen. Fujitsu-Siemens leveren bij hun tablet-pc een klein los toetsenbord dat via infrarood kan samenwerken met de pc, Compac heeft zijn toetsenbord onder het beeldscherm verstopt, waardoor die tablet een soort kruising tussen een laptop en een echte tablet wordt. Ook is er een elektronisch toetsenbord op het beeldscherm op te roepen.

Eerlijk is eerlijk: soms is het toch makkelijker om teksten via een toetsenbord in te voeren. Maar eigenlijk doen die toestenborden afbreuk aan het revolutionaire karakter van het nieuwe apparaat: zodra je het fysieke toetsenbord gebruikt moet je weer stil gaan staan of zelfs gaan zitten...