Politieke poppenkast

Nederlanders kiezen niet voor de inhoud. Dat is geen nieuws. Mensen stemmen op de VVD, omdat ze dat hun hele leven al doen. Anderen stemmen op de PvdA, omdat hun familie dat ook doet. Maar nu is er iets nieuws. Mensen gaan voor het CDA met Balkenende, omdat de demissionair premier zo betrouwbaar overkomt. Mensen kiezen steeds meer voor een persoon, niet voor de partij of het verkiezingsprogramma. Misschien wilde daarom de PvdA wel Wouter Bos en niet Jeltje van Nieuwenhoven. Wouter Bos is jong en aantrekkelijk en straalt succes uit.

Inhoud telt niet meer en de verkiezingscampagnes zijn eigenlijk één groot spel. Terwijl alle lijsttrekkers vertellen over de inhoud, kijkt de kiezer naar de persoon. Is hij aantrekkelijk? Straalt hij betrouwbaarheid uit of doet hij zich anders voor dan hij werkelijk is? Niemand die straks in het stemhokje nog weet wat die lijsttrekker gezegd heeft, ze weten wel hij of zij in de media overkwam.

Balkenende kan het bij de komende verkiezingen niet fout doen. Zalm probeert nog snel zijn imago op te vijzelen door overdreven vaak te lachen en in programma's als lijst 0 te laten zien dat hij ook kan flipperen. Sterker nog: als we hem moeten geloven is hij verslaafd aan computerspelletjes. Maar geloven we dat?

In deze nieuwe politiek doet je achtergrond er bijna niet meer toe. Ook zonder ervaring kom je in de politiek. En ook al was je eerst links, later kan je nog makkelijk overstappen naar rechts. Dit alles leidt tot één grote poppenkast, maar dat vindt de kiezer geweldig.

Politiek is in, maar de prijs is groot.