Wiegel en zorg

Het orakel heeft gesproken. In Trouw van 7 januari konden we lezen dat Hans Wiegel, van stal gehaald omdat Zalm het niet goed doet in de opiniepeilingen, een oplossing weet voor het huisartsentekort in Nederland.

Nee, geen structurele verbetering van de inkomenspositie van de huisarts om het vak aantrekkelijker te maken. Ook geen uitbreiding van de opleidingscapaciteit voor huisartsen in opleiding. Dat is immers allemaal weggegooid geld.

Geef zowel bedrijfsartsen als fysiotherapeuten de mogelijkheid om te verwijzen naar het ziekenhuis, en voila, dan heb je die huisarts veel minder nodig. Die doet immers niet veel meer dan doorverwijzen. Aldus Wiegel.

Opnieuw moeten we helaas vaststellen dat er bij de 'happy few' geen enkel besef is van wat er in het land speelt. Ook niet na Pim Fortuyn.

Dat deze, overigens relatief kleine, groep Nederlanders hun medische zaken op de golfbaan of bij een sigaar en een goed glas wijn regelen is op zichzelf prima. Maar de overgrote meerderheid van de Nederlanders doet een beroep op de huisarts, die overigens meer dan 90 procent van de aangeboden problematiek afhandelt voor nog geen 5 procent van het gehele budget van de gezondheidszorg. En dus buitengewoon goedkoop en efficiënt werkt.

Naar mijn oordeel is de positie van de heer Wiegel als voorzitter van Zorgverzekeraars Nederland hiermee onhoudbaar geworden. Op die post moet iemand zitten die in elk geval boven de partijen staat en een neutrale maar heldere kijk heeft op wat er speelt bij 'de mensen in het land'.