Slingerland

De man die op zoek was geweest naar een nieuwe vrouw bestelde nog maar eens drie glazen wijn.

Hij zocht nu even niet. Vanavond zat hij samen met zijn vrouw aan de leestafel van het café waar ik af en toe met hem koffie drink. Ik had hen zien binnenkomen en druk gezwaaid, nieuwsgierig naar hun hereniging. Hij nam een slok en boog zich vertrouwelijk voorover, met een blik op haar. ,,Weet je wat ik nu niet snap? Mijn vrouw is teleurgesteld. Ze moet wennen dat ik toch blijf. Begrijp jij het?'' Zij deed of ze niets gehoord had en staarde naar de engeltjes die op de muur geschilderd waren. Ik nam een hand pinda's en vroeg haar waar ze dan aan moest wennen. Hij gaf antwoord. ,,Dat ze van de zomer niet kan kamperen, maar met mij weer in een huisje gaat.'' Dat is waar ook, hij hield niet van kamperen. ,,Dan ga je toch zonder hem in een tent?'', stelde ik haar voor. Maar zo simpel was het niet. Want natuurlijk gingen ze samen. Dat wilde hij graag. En zij ook, wat dacht ik wel. Enigszins verbluft door deze nieuwe eensgezindheid krabbelde ik terug. Ze lachte verlegen. Ja, ze moest wennen, dat was waar. Eerst leek het haar verschrikkelijk dat hij weg zou gaan. Maar daarna ook wel weer een spannende uitdaging. Ze had al gekeken naar nieuwe stoelen. Extravagante rode, die hij afschuwelijk vindt. En ze had al bedacht om een muur in de kamer gewoon maar eens een kleur te geven in plaats van al dat wit. Hij verstrakte achter zijn wijn. Ze lachte hem geruststellend toe. ,,Dat doe ik niet zomaar hoor. Alleen als we gaan scheiden.'' Hij klonk heel beslist. ,,Dat nooit. Grote rode stoelen in de kamer, ik moet er niet aan denken.'' Zoals gewoonlijk dwaalden mijn gedachten af naar iets heel anders. In de nieuwste Bond film, Die another day, ziet Bond een in bikini geklede Jinx heupwiegend het strand op lopen. Ze hebben elkaar nog niet geroken of het is raak. In vroegere films zou Bond haar op de grond hebben gesmeten of zoiets, maar dat kan tegenwoordig niet meer. Tegenwoordig moet je eerst je doelstellingen en je verwachtingen uitspreken en de ander ruimte geven om dat ook te doen. Vooruit dan maar, denken Bond en Jinx en ze maken zich er allebei zo snel mogelijk vanaf. Mijn relaties krijgen nooit de kans om lang te duren, zegt Jinx en Bond mompelt iets van: dat is ook toevallig, die van mij ook al niet. Eensgezind schuiven ze tussen de lakens en daar wordt het een vrolijke boel. ,,Wat lach je'', vraagt de man die nu even niet op zoek is naar een nieuwe vrouw. ,,Op de een of andere manier doen jullie me denken aan James en Jinx, uit de nieuwe Bond-film.'' Allebei beginnen ze vrolijk te knikken, want daar gaan ze morgenavond samen naar toe.