Van lastige jongens tot voorbeeldige spelers

AMSTERDAM - Zlatan Ibrahimovic en Robin van Persie staan bekend als lastige jongens. Voor hun coach. Maar bij Ajax en Feyenoord is er hard gescholden, geboetseerd, afgebroken en opgebouwd. Met succes. De twee waren gisteren bovenal lastig voor hun tegenstanders.

Ibrahimovic en Van Persie behoorden tot de besten van respectievelijk Ajax en Feyenoord. Ze leden geen dom balverlies, brachten hun ploeggenoten niet in verlegenheid, vertoonden geen sterallures, irriteerden niemand met vervelende gebaartjes.

Nee, de 21-jarige Zweed en de twee jaar jongere Rotterdammer speelden voorbeeldig. Ze scoorden toen hun ploegen dat het hardst nodig hadden en streden in dienst van het collectief. Ibrahimovic en Van Persie zijn individualisten en het heeft lang geduurd voordat ze de betekenis van dat woord collectief -en de verwachtingen van hun trainers- echt begrepen.

,,Ik heb goed gespeeld'', zei Ibrahimovic. ,,Maar wat maakt het uit? We hadden vandaag moeten winnen. Daarom ben ik teleurgesteld'', aldus de tot teamspeler omgeschoolde Zweed, die steeds meer volgers overtuigt.

Ibrahimovic kwam naar Nederland met een levensgroot etiket op het voorhoofd. Hij was een lastpak. Een getalenteerde lastpak, dat wel. Ietsje verwend, een tikje arrogant én heel snel aangebrand. Hij leek een zaalvoetballer. Een slungel die te veel te mooi wilde doen, geen vertrouwen had én dus met zijn eigen benen in de knoop raakte. Hij voelde zich niet begrepen, niet geholpen en oogde onbeholpen.

Alles en iedereen in Amsterdam twijfelde over zijn kwaliteiten. Technisch, tactisch, maar bovenal mentaal. Ibrahimovic leek de landskampioen al weer te verlaten voordat hij er een fatsoenlijke wedstrijd had gespeeld. Toch raar dat er altijd wel een buitenlandse club interesse toonde voor die slungelachtige stuntelaar...

Nee, dat was niet raar. Ibrahimovic zet dit seizoen in korte tijd heel veel recht. In het begin van het seizoen was hij nog tweede keuze achter Hossam. Maar er kwamen kansen. En doelpunten. Eerst in de Champions League, nu ook nationaal.

,,Ik heb moeten wennen aan het leven als professional. Vooral buiten het veld. Maar echt gek is dat toch niet? Ik ben jong en stond er in het buitenland ineens alleen voor. Je hebt gewoon een jaar nodig om te wennen. Ook aan het Ajax-systeem.''

,,Ik word elke dag ouder én beter'', aldus Ibrahimovic, die gisteren een ijzersterk aanspeelpunt was. ,,Tegen Feyenoord krijg je de ruimte te voetballen. Dat is lekker. We hadden er vandaag alleen iets meer van moeten profiteren. We hebben twee keer de lat geraakt en daarnaast had dat doelpunt van Feyenoord natuurlijk nooit goedgekeurd mogen worden. Als dat geen duwen was...''

Robin van Persie had geen behoefte dat te ontkennen. Feyenoords goudhaantje is goudeerlijk: ,,De meeste scheidsrechters zouden er voor fluiten. Het was gewoon een slim overtredinkje.''

Van Persie doet tegenwoordig alles om Feyenoord te behagen. Het wonderkind werd een zorgenkind, maar verricht nu weer heldendaden. De vier doelpunten tegen Go Ahead Eagles, de vijf tegen AGOVV waren de zwaluwen. Gisteren werd het zomer.

Eindelijk stond hij in een echte wedstrijd vanaf het begin op zijn favoriete stek, op nummer 10. Eindelijk had hij het vertrouwen van de trainer, die hem in zijn ogen zo vaak vernederde. Die hem uit de basis hield, uit de selectie gooide, of belachelijk lang liet warmlopen. Natuurlijk had Van Persie het wel eens hoog in zijn bol, had hij wel eens lange tenen. Maar wie niet groot denkt, zal nooit groot worden.

Hij was een lastige jongen en het zal heus nog wel eens eventjes fout gaan met Van Persie. Momentenvoetballers hebben ook hun slechte momenten. Maar gisteren werkte hij zich een slag in de rondte, voor en achterin, om zijn ploeggenoten te steunen. ,,Het ging lekker. Als ik zo blijf spelen, als ik zo beslissend blijf, dan heeft niemand het straks meer over dat lastige mannetje. Dan is dat vergeven en vergeten. Zo snel kan het gaan.''