Sneijder staat model voor Ajax

De schijn van gelijkwaardigheid werd gisteren gewekt bij Ajax-Feyenoord (1-1), maar tal van tekenen bevestigden de indruk dat de wegen van de ploegen zich voorlopig scheiden.

AMSTERDAM - Een winnaar kon gisteren niet worden aangewezen in de Arena -of het zou koploper PSV moeten zijn, die plots de wind in de rug voelt. Toch konden er na een interessant duel vergaande conclusies worden getrokken, in Amsterdams voordeel.

Met een bijkans onwerkelijke gemiddelde leeftijd van 21,3 jaar slaagde Ajax erin om Feyenoord te ontmoedigen, en een aanval af te slaan die slechts kortstondig dreigend bleek. De tiener Sneijder stond op het middenveld model voor Ajax, dat respect afdwong door na een reeksje vloeiende openingszetten van Feyenoord zijn evenwicht te hervinden.

Hoewel de schijn van gelijkwaardigheid werd gewekt (1-1), bevestigden tal van tekenen gisteren de indruk dat de wegen van Ajax en Feyenoord zich voorlopig scheiden. Feyenoord nam al zijn resterende wapens ter hand, maar dat bleek tekenend genoeg niet toereikend om de gewenste uitkomst te forceren -en al helemaal niet om de aandacht af te leiden van het hoopgevende proces in Amsterdam, waar een getalenteerde ploeg zelfverzekerd stappen voorwaarts zet.

Voor Feyenoord, met vijf dertigers en in doorsnee zes jaar ouder dan het Ajax van gisteren, groeide de achterstand op PSV daarentegen tot elf punten. Het zicht op de titel werd, voor zover dat er nog was, ontnomen aan de Rotterdamse ploeg, die de voorgaande twee seizoenen al op ruime afstand van de kampioen eindigde.

Het ligt voor de hand om Feyenoord op basis daarvan structurele tekortkomingen toe te schrijven, de in menig opzicht onberedeneerbare triomf van vorig seizoen in het Uefa Cup-toernooi ten spijt. Wat sindsdien (en ook wel ervóór) herhaaldelijk bleek kwam ook in de Arena tot uiting: de vooraanstaande spelers vertonen tekenen van slijtage (Van Hooijdonk en Bosvelt, Van Wonderen deed zijn werk gisteren naar behoren) en de inbreng van het tweede echelon (Emerton, Ono en Kalou) is beperkter dan voorzien.

Het wordt trainer Van Marwijk kennelijk niet aangerekend dat Feyenoord de concurrentie opnieuw moet laten ontglippen. Zijn contract werd dit seizoen al in een vroeg stadium verlengd. Het lijkt er soms op alsof de clubleiding impliciet erkent dat van de trainer niet mag worden verwacht wat in Rotterdam toch altijd weer wordt verwacht.

Als wordt gesuggereerd dat Feyenoord zich toch iets minder kan veroorloven dan PSV en Ajax pleegt voorzitter Van den Herik dat stoer te pareren. Maar de tussentijdse aankoop van Gérard de Nooijer, 33 jaar en op de reservebank bij Heerenveen, deed toch anders vermoeden. Als een trainer op dergelijke voordelige kunstgrepen is aangewezen, hoeveel valt hem dan te verwijten?

Met tal van drieste ingrepen poogde De Nooijer zich gisteren staande te houden in een defensie waarvan de linkerkant opnieuw tegen wil en dank werd afgeschermd door Paauwe. Hoewel de opzet van Ajax-trainer Koeman om Paauwe door Van der Meyde te laten tarten niet slaagde, kreeg de Amsterdamse treffer toch niet toevallig in Feyenoords linkerverdedigingsblok vorm. De voorzet van Van der Meyde werd resoluut afgewerkt door Ibrahimovic (1-0).

Het was op dat moment een ongedachte wending na een vlotte start van Feyenoord, geïnspireerd door een jongeling op wie plotseling vrijwel alle hoop is gevestigd. De radicale kentering in de behandeling van Van Persie, die gisteren op zijn favoriete positie in het centrum Buffel naar de anonimiteit mocht wegdrukken, geeft bij uitstek aan hoezeer Feyenoord nieuwe impulsen behoeft.

Beheerst, en met dank aan arbiter Jol, glorieerde Van Persie na Chivu te hebben weggeduwd (1-1), en ook anderszins beloofden sommige acties dat er na zijn rehabilitatie nog veel van hem genoten kan worden. Maar in kwantiteit legde Feyenoord het ook in dit opzicht af tegen Ajax: met name Sneijder en Pienaar onderscheidden zich, door hun techniek uiteraard, maar misschien nog wel meer door in mentaal opzicht niet van de kook te raken.

Redelijk voldaan konden ze de Arena verlaten na een vooral in het begin (door Feyenoord) en aan het eind (vooral door Ajax) boeiende klassieker, gekleurd bovenal door veelbelovende talenten. Zij boden zicht op een aangename toekomst -voor Ajax dan, dat met PSV een strijd dient aan te gaan waartoe Feyenoord met zijn goeddeels stompe wapens opnieuw niet in staat blijkt.