Nederland geen vaste waarde in Davis Cup

De Davis Cup-euforie kreeg dit weekeinde een knauw. De locatie voor de kwartfinales lag al vast, maar de Zwitsers werkten niet mee. Een anti-climax van het zuiverste water.

ARNHEM - Voor het Nederlands Davis Cupteam is 2003 alweer een verloren jaar. Eind september moet de ploeg van coach Tjerk Bogtstra zich via een promotie-degradatie-wedstrijd zien te handhaven in de wereldgroep. Want een vaste waarde is Nederland in de hoogste afdeling van het landentoernooi nog steeds niet.

Twee jaar geleden raakte Nederland in extase toen de ploeg zich onder de debuterende Bogtstra plaatste voor de halve finales. Dat succes werd gezien als het begin van iets moois, maar het vervolg bleef tot dusver uit. Van de zes wedstrijden die de Davis Cupformatie onder Bogtstra afwerkte, werden er inmiddels al evenveel verloren als gewonnen.

De nederlaag tegen Zwitserland (2-3) kwam hard aan bij de spelers, maar vooral bij de coach. Bogtstra zat minutenlang hevig geëmotioneerd op de bank. Het hoofd verborgen in zijn handen, alsof hij niet kon -of wilde- geloven wat er was gebeurd. Maar het was waar. Door nederlagen van Sjeng Schalken, tegen Roger Federer, en van Martin Verkerk, tegen Michel Kratochvil, had het Davis Cupteam de 2-1 voorsprong na het dubbel verspeeld.

Bogtstra ging de laatste dag van de ontmoeting met de Zwitsers vol vertrouwen in. Na de winst in het dubbelspel van Paul Haarhuis en Verkerk, had Nederland nog één zege nodig voor een plaats in de kwartfinales. Dat Schalken dat punt niet pakte tegen Federer (6-7, 4-6 en 5-7), lag in de lijn der verwachtingen. Maar dat Verkerk zich liet inpakken door Kratochvil (6-1, 6-7, 6-7 en 1-6), dat was een enorme deceptie.

Verkerk had, zoals verwacht, op de slotdag de voorkeur gekregen boven Raemon Sluiter, die op de openingsdag werd weggevaagd door Federer. Zijn maatje Verkerk etaleerde in het dubbelspel met Haarhuis de vorm die hem een week eerder in Milaan de titel bezorgde. Tegen Kratochvil kon het niet mis gaan. De Zwitser won dit jaar pas twee duels en had in de Davis Cup nog nooit een belangrijke partij in winst omgezet.

Maar Kratochvil bewees de onvoorspelbaarheid van de wetten in de Davis Cup. Na een kansloze eerste set kreeg hij greep op het spel van Verkerk, die weliswaar 33 aces sloeg maar in de rallies de mindere tennisser was. In de twee tiebreaks liet de 24-jarige Alphenaar zijn kansen liggen. In de tweede set gaf hij een voorsprong van 5-3 weg en in de derde set benutte hij twee setpoints niet. Die missers werden hem fataal.

Bogtstra wilde zich niet verbergen achter de talloze discutabele arbitrale beslissingen in het Arnhemse Gelredome, hoewel hij in het heetst van de strijd wel riep dat Nederland bestolen was. Het had hem gesierd als hij de zege van de Zwitsers verdiend had genoemd. Dat vertikte hij en dat kwam wellicht door de teleurstelling na de hoge verwachtingen. ,,Ik had gehoopt en al een beetje gerekend op een wedstrijd tegen Frankrijk in de kwartfinales'', gaf hij toe. Bogtstra had zelfs al een locatie op het oog voor dat duel: Thialf in Heerenveen.

Nederland maakte geen aanspraak op de winst. In de vier enkelspelen waren de Zwitsers beter. Schalken won van Kratochvil, maar werd meer dan twee sets gedeklasseerd. Sluiter beleefde een pijnlijke afgang tegen Federer, die ook te sterk was voor Schalken, hoewel de Limburger zijn beste tennis speelde. En Verkerk zag zijn serveergeweld ontmanteld door Kratochvil. Voor het eerst sinds 1998 viel de beslissing van een duel van Nederland in de wereldgroep pas in de vijfde partij. Destijds ging Schalken onderuit tegen de Belg Van Garsse.

Nu was het Verkerk die het laatste punt niet kon maken. Toch was het optreden van de Zuid-Hollander, zeker in het dubbel, het lichtpuntje voor Bogtstra. Verkerk heeft het in zich de kopman van het Nederlands team te worden. Zeker nu het afscheid van Haarhuis en Richard Krajicek nadert. Die twee leden van de zogenaamde gouden generatie zagen dit weekeinde hun laatste kans om de Davis Cup te kunnen winnen in rook opgaan.

Snelheid is een van de passies van Verkerk. Formule 1 vindt hij een gave sport en Michael Schumacher een fantastische man. Enige tijd terug raakte hij zijn rijbewijs tien dagen kwijt omdat hij 192 kilometer reed, waar honderd was toegestaan. ,,Ik wilde zien hoe hard mijn services gingen.'' De afgelopen twee weken ging het zelfs voor Verkerk iets te snel, met de titel in Milaan en de druk in de Davis Cup. Kratochvil zette de handrem er even op, na veertien doldwaze dagen, waarin vreugde en teleurstelling hand in hand gingen.