Iedereen houdt van DBC Pierre

Hij lijkt helemaal niet op een schrijver, zoals hij daar zit op het podium. Petje op zijn ongeschoren hoofd, lawaaishirt aan, blikje bier in zijn handen. Maar zodra DBC Pierre, winnaar van de Man Bookerprize 2003, zijn mond opendoet, hangt het publiek aan zijn lippen.

Tijdens het Crossing Borderfestival in Den Haag vertelde hij donderdagavond voor de zoveelste keer over zijn leven. Hij heeft er inmiddels een sneltreinversie van: na zijn gelukkige jeugd kwamen corruptie, drugs & drank. Van zijn dertigste tot zijn veertigste deed DBC Pierre helemaal niets, overdacht hij zijn leven: ,,Aan het eind was ik compleet veranderd, was ik nederig en eerlijk geworden.'' En toen schreef hij als een razende 'Vernon God Little', de debuutroman waarvoor hij een van 's werelds belangrijkste literaire prijzen kreeg.

,,Weet je dat het precies een maand geleden is?'' vraagt de schrijver, terwijl hij op verzoek een vrouwenarm signeert. In die maand na de Bookerprize was hij drie dagen thuis en reisde hij verder door de Verenigde Staten. Daar had hij gemiddeld vijf interviews en afspraken per dag. BBC-cameraman James Nutt volgt hem intussen overal, ook hier in Den Haag. Onderwerp van Nutts documentaire is: 'Hoe de Booker prize het leven van DBC Pierre verandert'. Nutt: ,,Hij is een geweldige man, zo open. Merk je dat niet? Die man heeft niks te verbergen.'' Zijn fans vormen inmiddels een lange rij voor de signeertafel, de schrijver neemt voor iedereen de tijd. ,,Het interessantste effect van de Booker prize'', zegt DBC Pierre, ,,is dat iedereen die ik ooit heb gekend nu opduikt. Ik maak weer contact met mijn hele leven.''