Filmwonderkind in de groei

Sinds zijn debuut 'Hard Eight' (1996) is de Amerikaan Paul Thomas Anderson (1970) bejubeld als een filmwonderkind. 'Boogie Nights' en 'Magnolia' onderstreepten vervolgens zijn onmiskenbare talent als verteller van melancholische verhalen over mensen die hunkeren naar familiewarmte.

De ene keer verpakt hij ze in een bedriegersdrama, dan weer neemt hij een kijkje achter de schermen van de porno-industrie of maakt hij een dwarsdoorsnede van de bevolking van de San Fernando Valley in Californië, de geboorteplek van de regisseur zelf. Tijdens het filmfestival in Rotterdam presenteerde Anderson zijn in Cannes reeds bekroonde nieuwste werk. 'Punch-Drunk Love' is een bizar romantische komedie met de lyriek van een musical en de geestige, onbevangen blik op de wereld van Jacques Tati. Adam Sandler speelt Barry Egan, een mogelijk autistische man die, geplaagd door maar liefst zeven zussen en bedreigd door onderwereldfiguren uit de telefoonseksindustrie, zijn eigen liefdespad volgt.

,,Waarom Adam Sandler...?'', begint Anderson zelf maar opgewekt op de automatische piloot. Hij is vermoeid van vele interviews en festivalgesprekken. De vraag waarom hij de succesvolle maar door critici dikwijls verguisde komiek Sandler ('The Wedding Singer') heeft gecast, heeft hij al ontelbare malen moeten beantwoorden.

Nee hoor, ik wil graag iets anders aansnijden. Sandler speelt altijd een soort kind-mannen. In 'Punch-Drunk Love' doet hij hetzelfde, maar nu is dat slechts de buitenkant van een gekwetste, depressieve man. U keert Sandlers imago als het ware binnenstebuiten.

,,Dat is waar. Maar hij heeft zijn rol nooit zo benaderd. Hij is een professionele acteur, ik zou hem alles kunnen laten spelen. Hij kwam bijvoorbeeld met het verhaal van een kennis die, net als Barry, altijd eerst 'ja' en dan pas 'nee' zegt. Ik heb veel commentaar gekregen op mijn keuze. Steeds hoorde ik: 'Ik háát Adam Sandler-films, maar in jouw film vind ik 'm zo goed.' Ik snap dat niet. Hij is op eigen kracht, zonder hulp van de pers, beroemd geworden. Ja, zijn films zijn vaak melig, maar ze zijn ook deels bedoeld voor kinderen.''

Wat is 'Punch-drunk love?'

,,Het is slang. Punch-drunk is een term die wel wordt gebruikt voor boksers, die door de vele klappen daas worden, een toestand die op dronkenschap lijkt.''

U heeft dikwijls gewerkt met uitstekende acteurs als John C. Reilly, Julianne Moore en Phillip Baker Hall. Ditmaal koos u ook voor niet-professionele acteurs, zoals vier van Barry's zussen.

,,Ik vond dat er niet voldoende ruimte was voor meerdere grote acteurs. Ik wilde graag met Adam Sandler en Emily Watson werken en het leek me goed om daaromheen gezichten te zoeken die niet iedereen kent. Bovendien, als je voor een supermarktscène een caissière nodig hebt, dan kun je volgens mij beter iemand vragen die dat werk iedere dag verricht.

Na het complexe, drie uur durende ensemblestuk 'Magnolia', wordt 'Punch-Drunk Love' wel omschreven als een 'tussendoortje' in uw oeuvre.

,,Ik wil mezelf gewoon niet herhalen. Ik wilde een liefdesverhaal vertellen en ik ken geen goede, drie uur durende liefdesfilms. Het is niet zo moeilijk om, zoals in 'Magnolia', de ene verhaallijn met de andere te verweven. Nu was de uitdaging met zo weinig mogelijk informatie bij één verhaal te blijven.''

U heeft eens gezegd dat 'Magnolia' waarschijnlijk de beste film is die u ooit zult maken.

,,O, dat was een ontzettend stomme uitspraak. Ik ben bij iedere film met het resultaat even gelukkig. Tegelijkertijd ben ik blij te merken dat iedere film een afspiegeling is van de levensfase waarin ik verkeer. Ik heb pas 'Magnolia' weer eens bekeken en ik zag dingen die ik nu al weer anders zou aanpakken. Dat heeft niets te maken met spijt, ik zie in mijn films hoe ik groei.

Muziek speelt een belangrijke rol in uw werk. Na het zien van 'Punch-Drunk Love' blijft het liedje 'He Needs Me', gezongen door Shelley Duvall als Olive Oyl in de film 'Popeye', in je hoofd hangen.

,,Al tijdens het schrijven van het script was het een leidraad. Het zette de toon voor de film. De tekst, de lyrische melodie....De eerste keer dat ik het hoorde dacht ik dat ik een hartaanval kreeg, zo prachtig is het.''