Schouten

Begrijp me goed, ik ben ook niet vóór zwaar gesluierde kleuterleidsters en sociaal werksters en je mag je gerust afvragen waarom iemand in deze tijden voor zo'n fundamentalistisch uniform kiest. Maar wat zouden we doen als iemand er voor opteert met Zeeuwse oorijzers of een kraplap op de cursus te verschijnen, of wanneer bijvoorbeeld kolonel Bosshardt de politiek in zou gaan en bij haar beëdiging als minister van sociale zaken zou weigeren het Leger des Heilsmutsje en -uniform af te leggen? 'Kom ladies, dit is Nederland in de eenentwintigste eeuw, denk er nog eens goed over na'.

Of zouden we ook dezulken maar direct voor het blok zetten? Het argument dat in de Nederlandse maatschappelijke omgang gelaatsuitdrukking en mimiek onmisbaar zijn en je die dus niet ongestraft mag verdoezelen, is bovendien ook maar betrekkelijk. Wij bezaten vroeger een vijfenveertig toerenplaatje van Regina-naaimode waarop een avontuur van Ivanhoe werd neergezet: De Zwarte Ridder. Als ik me niet vergis, is dit een belangrijk cultuurmonument geworden want ik ken heel wat mensen van mijn generatie die hun kennis van de wereld hebben bijgepunt aan dat avontuur van Ivanhoe. Ivanhoe doet mee aan een of ander toernooi, dat georganiseerd is door de gehate Prins Jan, maar om niet bij voorbaat uitgesloten te worden, laat hij zich inschrijven onder de naam 'De Zwarte Ridder'. Uiteraard gaat de klep van zijn helm dicht en verslaat hij na wat metalig gerammel en bijpassend gebrul zijn tegenstander Rollo. Wanneer de helm tenslotte afgaat sist Prins Jan: Ivanhoe, ik had het kunnen weten! Ooit was in deze contreien een geheel bedekt gelaat een passende gewoonte van de edele held. Ook in oude amoureuze geschiedenissen lopen heel wat gesluierde dames rond die pas op het allerlaatst hun gezicht tonen. Probleem is echter dat we het dan eerder over de middeleeuwen dan over onze tijd hebben. En dat is ook waar de gesluierde muzelvrouwen ons voor stellen, ze herinneren ons aan hoofse zeden en preutsheden die wij allang overboord hebben gezet. De vraag aan de gesluierden is dan ook wat voor wereldbeeld ze uitdragen en waarom ze hun gezicht niet prijs willen geven. Benieuwd of het misschien een waardevoller verhulling betreft dan wij van de blootcultuur ons nog kunnen voorstellen.