9-tot-4 integratie

Mijn Russische vrouw deed in 2001-2002 een inburgeringscursus. Zo maakte ik van nabij mee hoe dat proces verliep. Het merendeel van de cursusgenoten (vrouwen uit Marokko, Turkije, Somalië) was niet geïnteresseerd en werd ook niet gesteund door man of partner. De reden is simpel: zij moeten thuis een goede vrouw voor de echtgenoot en een goede moeder voor de kinderen zijn. Genoemde bevolkingsgroepen leven ook in Nederland dicht bij elkaar: zij praten hun eigen taal, kijken hun eigen zenders, voeden hun kinderen in hun eigen taal op. Dit is een 9-tot-4 integratie, die nooit vruchten zal afwerpen.

Als afgestudeerd academicus uit een miljoenenstad zat mijn vrouw in de klas bij vrouwen van het platteland die amper scholing hadden genoten. Daar komen problemen van, zeker wanneer de docenten daar geen oog voor hebben. Dat mijn vrouw liever drie dagen in een Nederlands theater ging werken dan zich bezig te houden met de interpretatie van een busrooster en de openingstijden van de supermarkt, zag de lesgever als een signaal dat ze geen behoefte had aan integratie. Dit voorbeeld staat model voor de verkeerde aanpak die de lesgevers erop na houden: ze maken geen onderscheid naar opleiding of beweegreden achter die migratie.