MENSEN | Michael Moore wint 'politieke palm'

Volgens de jury van het festival van Cannes is de anti-Bush-documentaire 'Farenheit 9/11' gewoon de beste film. De toekenning van de Gouden Palm aan regisseur Michael Moore heeft niets te maken met politiek, bezwoer juryvoorzitter Quentin Tarantino.

Moore reageerde aangedaan op de prestigieuze prijs, die voor het eerst sinds Jacques Cousteau's 'Le monde du silence' in 1956 werd uitgereikt aan een documentaire. Moore droeg zijn palm op aan 'de kinderen van Amerika en Irak'. De waarheid over de oorlog in Irak moet aan het licht komen zei Moore, en hij citeerde ,,een Republikeinvan een heel ander slag, Abraham Lincoln: als men de waarheid aan het volk vertelt zal de republiek veilig zijn”. Vanwege de weerstand tegen de omstreden documentaire is nog geen distributeur voor de film in de Verenigde Staten gevonden. Moore hoopt dat dit probleem dankzij zijn Palme d'Or snel is opgelost.

Moore bedankte Bush, staatssecretaris Paul Wolfowitz, vice-president Dick Cheney en minister van defensie Donald Rumsfeld voor de bijdrage die ze als 'acteur' aan de film hebben geleverd. En hij hoopte dat Bush zich bij het nieuws over de winnaar van Cannes dit jaar niet opnieuw – zoals twee jaar geleden tijdens het kijken naar een footballwedstrijd – in een zoutje zou verslikken.

Volgens veel critici is Moore's film een krachtige, maar duidelijk partijdige visie op de oorlog tegen terreur die zijn president Bush voert sinds de aanslagen van 11 september 2001. Bush, zo betoogt Moore onder meer, heeft de verkiezingen van 2000 gestolen en zou bijna de helft van zijn tijd vakantievierend doorbrengen.

Hij suggereert van alles over de nauwe banden tussen de familie Bush, die rijk werd in de olie, en de Saoedische koninklijke familie en de Bin Ladens. Zo zouden twintig in Amerika wonende familieleden van Bin Laden na '9/11' het land hebben mogen verlaten zonder verhoor door de FBI – wat onjuist is gebleken.

De Wall Street Journal betitelde de werkwijze van Moore als 'docufictie'. Tarantino ziet hier juist een grote kwaliteit van Moore.

,,Het is meer dan een documentaire, het is een poging tot een heel nieuw soort film die een eerbewijs verdient.”