Schoonmaken

Niets nieuws onder de zon, het voorstel van Geert Wilders en Bart Jan Spruyt, om moslims burgerrechten te ontzeggen. Nederland wordt dan een soort India. We hoeven niet meer ver te reizen om het kastenstelsel van dichtbij mee te maken.

Ik zie het voor me. De vrouwen die op donderdag en vrijdag hier in de buurt huis aan huis komen schoonmaken zijn dan de onderkaste. Terwijl zij onze wc's reinigen en onze bedden rechttrekken brengen wij, de bovenkaste, onze kinderen, eveneens bovenkaste, naar school, waar wij dan weer ontvangen worden door de conciërges, de onderkaste, die de schoolpleinen bladvrij houden en in de pauze onze kinderen op de vingers tikken als ze zich in de kantine niet aan de regels houden.

Eindelijk duidelijkheid. En duidelijkheid, dat is waar iedereen naar snakt. Maar dan wel een bepaald soort duidelijkheid. Want andere duidelijkheden zijn net afgeschaft, zoals dat mannen buitenshuis de baas zijn en vrouwen binnenshuis. Of dat het bij liefde altijd gaat om een vrouw en een man. Dat was een duidelijke ordening en die zijn we kwijt en die komt niet zomaar weer terug.

De ordening die Wilders wil aanbrengen: moslims geen burgerrecht, de rest wel, is van een ouderwetse duidelijkheid. Geen uitzonderingen, geen lastig gedoe. Jammer wel voor de bekeerlingen die moslim willen worden. Als ik hen was zou ik me nog even achter de oren krabben. Jammer voor moslims die wethouder zijn, of kamerlid. En jammer voor de kinderen van de werkster, aan wie we moeten uitleggen dat ze, hoe dan ook, altijd tweederangs zullen zijn. Wat zullen ze zich keurig gedragen, met die wetenschap.

Nederland een soort India. Orde en duidelijkheid. Daar komt vast veel vrede van. En rust. En tevreden burgers. En tevreden niet-burgers, die fluitend en zingend onze bedden rechttrekken, de wc schoonmaken, de kantines opruimen. Iedereen weet waar die aan toe is. Ook de allochtone Nederlanders. Die weten nu eindelijk dat ze zich beschaafd dienen te gedragen. Kunstenaars die vreemde dingen maken kunnen kiezen: fatsoenlijk schilderen of anders ophoepelen. Romanschrijvers die onbetamelijke teksten produceren weten waar ze aan toe zijn: netjes schrijven, anders geen burger meer. Nederland veegt de stoep aan. De Gouden Eeuw kan beginnen.