Gaza was echtgenote Arafat te vies

In Parijs bewaakt Soeha Arafat haar in coma liggende man. De vrouw die naar de Franse hoofdstad vluchtte om aan de omstandigheden in de bezette gebieden te ontsnappen, bleef altijd een buitenstaander.

TEL AVIV - Het moet zo'n vier jaar geleden zijn geweest. Tijdens een bezoek aan Gazastad werden ineens alle hoofdwegen afgezet, van verre klonken de sirenes. Het konvooi met in het midden een zwarte BMW vloog voorbij. Wat opviel was dat een aanzienlijk deel van de voetgangers demonstratief zijn rug naar de wagens had toegekeerd. ,,Dat was Soeha'', legde de Palestijnse begeleider uit. Kort daarop verdween Soeha uit beeld, vestigde zich in Parijs, liet de intifada de intifada. Soeha Arafat Tawil heeft er nooit bij gehoord, is altijd een buitenstaander gebleven. ,,Ze heeft altijd afstand gehouden'', vertelt een Palestijns journalist. ,,Als Arafat zieken of gewonden bezocht, knuffelde hij ze. Soeha gaf je het gevoel dat als ze nog een paar centimeter dichter bij de zieke zou zitten, ze zou overgeven. En na zo'n bezoek moest ze weer op adem komen in Parijs.''

Uiteindelijk koos ze definitiefvoor Parijs. Berichten over haar wel en wee beperkten zich tot enkele schandaaltjes, geruchten rond een romance met een Libanese zakenman en haar kooplust: kleren, schoenen, een nieuw huis en kennelijk ook een eigen vliegtuig. Ze winkelt er met de vrouw van de schatrijke Saoedische wapenhandelaar Adnan Khasjoggi en de zus van de koning van Marokko. Ze zit op de voorste rij bij de modeshows. En dat alles met geld uit de Palestijnse kas, terwijl in Gaza een meerderheid van de bevolking straatarm is.

Toen de Franse autoriteiten verleden jaar een onderzoek wilden instellen naar de overschrijving van 9 miljoen dollar naar Soeha's rekeningen, reageerde ze verontwaardigd: ,,Wat is er verkeerd aan dat mijn echtgenoot me wat geld stuurt. Ik werk hier voor mijn volk.''

Soeha Tawil werd op 17 juli 1963 geboren, de vierde van de vijf kinderen. Haar vader was een welgesteld bankier. Haar moeder, Raymonda, was een prominent journaliste, die nauwe banden onderhield met linkse Israëliërs, maar ook meer dan eens door Israël onder huisarrest werd geplaatst. Soeha's oudere zusjes golden als de schoonheden, Soeha was de serieuze. Ze bezocht een nonnenschool in Jeruzalem en kreeg door de -toen nog- goede banden van mama met Arafat een beurs om aan de Sorbonne te studeren. Als freelance journaliste leerde ze Arafat kennen, die haar inhuurde als pr-adviseur in Tunis, waar toen nog het PLO-hoofdkwartier was gevestigd. Ze trouwden in 1990 en hielden het geheim. Arafat was immers al getrouwd met de Palestijnse zaak.

Arafats naasten zagen de invloed van Soeha op hun leider met lede ogen aan. Soeha bleek geen doetje. ,,Het was een mannenwereld'', vertelde ze, ,,zeer gesloten, als een familie met een heleboel onderlinge huwelijken -en je weet wat het gevolg daarvan is.'' Ze dreigden de adviseurs die haar weg wilden werken, dat ze hun corruptie aan het licht zou brengen.

Kennissen vertellen dat Soeha in het begin idolaat was van Arafat. Later zou zij de biograaf van Arafat vertellen dat het leeftijdsverschil er niet toe deed: ,,Ik ben getrouwd met een man die geschiedenis maakt.'' Arafat zou diezelfde biograaf vertellen dat hij zich altijd een vrijgezel is blijven voelen.

Verhalen over vrouwen in het leven van Arafat waren er. Maar er waren ook insinuaties over zijn seksuele geaardheid. Wat dat betreft kwam een huwelijk van pas. Er is ook een politiek-religieuze uitleg: Door een christelijke vrouw te trouwen -die voor het huwelijk tot de islam overging- zou Arafat de president zijn van alle Palestijnen, moslim en christen. En misschien is iedere uitleg te ver gezocht en was het gewoon liefde.

Stand hield het niet, zeker niet nadat de Palestijnse leider en zijn entourage in 1994 vanuit hun ballingschap in Tunesië naar de Palestijnse gebieden terugkeerden. Het huis in Gaza beviel Soeha niet, ze liet er een verdieping op bouwen. Arafat woonde beneden, Soeha boven. Maar ook Gaza beviel haar niet. Diep gekrenkt voelden de Palestijnen zich toen ze voor de geboorte van hun dochtertje naar Parijs trok omdat ,,de sanitaire omstandigheden in Gaza zo erbarmelijk zijn.'' Arafat was niet bij de geboorte, Soeha was niet bij diens zeventigste verjaarsfeestje.

Verleden week dook ze weer op, nu om haar man mee te nemen naar Parijs en hem niet meer uit het oog te verliezen.