Pure paling of plofpaling?

'Plofpaling', zo noemen ze het bij de Consumentenbond: gerookte palingfilets die runder-DNA bevatten. Dat doet de bond vermoeden dat de filets werden geïnjecteerd met een mengsel van water, eiwit en wellicht andere waterbinders. Maar liefst zeven van de elf bedrijven die de bond onderzocht, overtreden met hun palingfilets de Warenwet. Want 'oppompen' mag wel, als maar op het etiket staat dat de fabrikant dit doet. En dat gebeurt niet bij de meeste bedrijven, blijkt uit gisteren gepubliceerd onderzoek van de Consumentenbond.

Medio vorig jaar zorgde de 'waterkipfilet' voor de nodige opschudding. De 'plofpaling' is net zoiets, zegt een woordvoerster van de Consumentenbond. Invloed op de smaak hebben de toegevoegde eiwitten niet. ,,Het gaat om het principe. De klant heeft het recht te weten wat hij eet. Daar is de Warenwet voor. Nu koopt de consument een pakje paling van honderd gram, waarvan hoogstwaarschijnlijk maar negentig gram écht paling is.'' De Consumentenbond hoopt dat de Voedsel-en Warenautoriteit de etiketten beter controleert.

Een woordvoerder van het Productschap Vis vindt het onderzoek nog meer opgepompt dan de palingen. ,,Met de producten zelf is niets mis. Daarbij komt nog dat elk onderzoek gepaard gaat met onzorgvuldigheden.''

Tot de bedrijven die niet vermelden dat hun gerookte palingfilets toegevoegde eiwitten bevatten, behoren onder andere Albert Heijn (Euroshopper) en Aldi. Palingrokerij Scherpenisse, die zijn filets aan Super de Boer en Edah leverde, was de enige die de aanwezigheid van toegevoegde eiwitten in zijn paling niet verdoezelde. Maar deze palingfilets zijn inmiddels niet meer te krijgen.