Werk de sleutel voor integratie

AMSTERDAM - In het integratiebeleid moet werk voorop staan. Dat betekent dat arbeidsmigratie moet worden beperkt tot sectoren waar vraag naar arbeid is. Maar het betekent ook dat zonodig met gesubsidieerde banen moet worden voorkomen dat migranten vervallen in langdurige werkloosheid.

Dat schrijft een veertigtal burgers in het 'Adres aan Regering en Parlement inzake immigratie en integratie', dat Trouw vandaag publiceert. De adressanten hebben uiteenlopende professionele en politieke achtergronden, variërend van de (oud-)politici Hans Dijkstal (VVD), Jacob Kohnstamm (D66), Ab Klink (CDA) en Paul Rosenmöller (GroenLinks) tot de academici Andreas Kinneging, Kees Schuyt en Frank Bovenkerk, de wethouders Hannah Belliot (Amsterdam) en Sjaak van der Tak (Rotterdam), de Amsterdamse rechter Teun van Os van den Abeelen en de Gooise korpschef Magda Berndsen-Jansen.

De groep kwam twee dagen bijeen om te zien of er in al die verscheidenheid een consensus schuilde over immigratie en inburgering. Die consensus bleek te vinden, aldus de initiatiefnemers Arie van der Zwan, Godfried Engbersen en Anton Zijderveld. En als dat in zo'n groep kan, moet dat in de politiek ook mogelijk zijn, luidt de boodschap.

Regering en parlement moeten erkennen dat Nederland een immigratieland is, aldus de adressanten en dat er dus blijvend werk moet worden gemaakt van de integratie van groepen immigranten. Werk moet daarin de belangrijkste prioriteit zijn, onmiddellijk gevolgd door onderwijs en woonomstandigheden.

De problemen in de achterstandswijken zullen door quotering en hervestiging niet worden opgelost, aldus de adressanten. Beter is het het huizenbezit te stimuleren onder lage inkomens en in die wijken ook te bouwen voor hogere inkomens. De woningbezitter is gebaat bij waardevermeerdering van zijn bezit en dus bij het tegengaan van verloedering van de buurt. Het adres pleit verder voor een harde aanpak van de illegale verhuurpraktijken in de grote steden.

Huwelijksmigratie moet worden ontmoedigd, volgens het adres. Leeftijdsgrenzen en inkomenseisen zijn niet de aangewezen middelen om huwelijksmigratie te beperken, omdat ze ingaan tegen het rechtsgevoel en fraudegevoelig zijn. Beter is het, aldus het adres, van de huwenden een borg te vragen, die moet voorkomen dat de immigrerende partner binnen vijf jaar ten laste komt van de gemeenschap.

Integratie is niet alleen een zaak van regering en parlement, benadrukt het adres: ,,De nonchalance waarmee in pleidooien voor toelating van nieuwe arbeidsmigranten gesproken wordt over huidige groepen immigranten die 'afgeschreven kunnen worden', spreekt boekdelen. Evenals spreken over het vmbo als het 'afvalputje' van de maatschappij! De maatschappij kan het zich niet veroorloven zo te spreken over de perspectieven van medeburgers.''