Stil protest

Ooit wezen kijken op het Wad? Het reliëf van zand, waterplassen en zon gezien?

Ooit wezen luisteren op het Wad? Een openbaring om alleen maar natuurlijke geluiden te horen, zonder op de achtergrond zoemend geronk van een nabije autosnelweg. Zacht knisperend wegsmeltend ijs, kwetterende vogels, je eigen voetstappen op de vlonder een eind de zee in, gaand over het water als het ware.

Ooit wezen lopen op het Wad? Je voeten weg voelen zakken in het modderige zand? 'Onder een Hollandse hemel, overweldigend grijs', zoals Frank Boeijen zong.

Zo langzamerhand heb ik geleerd dat niets blijft, alles gaat voorbij. Triest aan de ene kant. Aan de andere kant drijft die wetenschap me des te sterker in de armen van onze liefdevolle Heer, die wel eeuwig is. Met die liefde van Hem wil ik de wereld zien en dus ook het Wad. Ik ga er toch binnenkort maar weer eens heen, met m'n kinderen, voor ook het Wad 'voorbij' is. Nog een keer de stilte zien en horen. Iets van die wijde rust meemaken met elkaar. De barricaden opt Ik houd het geloof ik bij dit stil protest.